8 Eylül 1999 Tarihli Resmi Gazete
Sayı: 23810
İŞSİZLİK SİGORTASI KANUNU
(SOSYAL SİGORTALAR KANUNU, TARIM İŞÇİLERİ
SOSYAL SİGORTALAR KANUNU, TÜRKİYE CUMHURİYETİ EMEKLİ SANDIĞI KANUNU, ESNAF
VE SANATKÂRLAR VE DİĞER BAĞIMSIZ ÇALIŞANLAR SOSYAL SİGORTALAR KURUMU
KANUNU, TARIMDA KENDİ ADINA VE HESABINA ÇALIŞANLAR SOSYAL SİGORTALAR
KANUNU İLE İŞ KANUNUNUN BİR MADDESİNİN DEĞİŞTİRİLMESİ VE BU KANUNLARA EK
VE GEÇİCİ MADDELER EKLENMESİ, İŞSİZLİK SİGORTASI KURULMASI, ÇALIŞANLARIN
TASARRUFA TEŞVİK EDİLMESİ VE BU TASARRUFLARIN
DEĞERLENDİRİLMESİNE DAİR KANUNUN İKİ MADDESİNİN
YÜRÜRLÜKTEN KALDIRILMASI İLE GENEL KADRO VE USULÜ
HAKKINDA KANUN HÜKMÜNDE KARARNAMENİN
EKİ CETVELLERDE DEĞİŞİKLİK YAPILMASI
HAKKINDA KANUN)
Kanun No: 4447
Kabul Tarihi: 25.8.1999
I. BÖLÜM
SOSYAL SİGORTALAR KANUNU İLE İLGİLİ
DEĞİŞİKLİKLER
MADDE 1. –
17/07/1964 tarihli ve 506 sayılı Sosyal Sigortalar Kanununun 8 inci
maddesinin birinci fıkrası aşağıdaki şekilde değiştirilmiştir.
İşveren, örneği Kurumca hazırlanacak
işyeri bildirgesini işçi çalıştırmaya başlayacağı tarihten önce Kuruma
doğrudan vermek veya iadeli taahhütlü olarak göndermekle yükümlüdür.
MADDE 2. –
506 sayılı Kanunun 9 uncu maddesinin birinci fıkrası aşağıdaki şekilde
değiştirilmiştir.
İşveren çalıştıracağı kimseleri, işe
başlatmadan önce örneği Kurumca hazırlanacak işe giriş bildirgeleriyle
Kuruma doğrudan bildirmekle veya bu belgeleri iadeli-taahhütlü olarak
göndermekle yükümlüdür. İnşaat işyerlerinde işe başlatılacak kimseler için
işe başlatıldığı gün Kuruma veya iadeli-taahhütlü olarak postaya verilen
işe giriş bildirgeleri ile Kuruma ilk defa işyeri bildirgesi verilen
işyerlerinde işe alınan işçiler için en geç bir ay içinde Kuruma verilen
veya iadeli- taahhütlü olarak gönderilen işe giriş bildirgeleri de süresi
içinde verilmiş sayılır.
MADDE 3. –
506 sayılı Kanunun 32 nci maddesinin (B) bendine aşağıdaki alt bent ile
maddeye aşağıdaki fıkra eklenmiştir.
Protez, araç ve gereç bedellerinin %20'
sini sigortalı öder. Ancak, ilgiliden alınacak katkı miktarı, ödeme
tarihindeki 25/8/1971 tarihli ve 1475 sayılı İş Kanununun 33 üncü
maddesine göre sanayi kesiminde çalışan onaltı yaşından büyük işçiler için
uygulanan aylık asgari ücretin birbuçuk katından fazla olamaz.
Sigortalıların, bu maddenin (A), (B) ve
(D) bentlerinde yazılı yardımlardan yararlanabilmeleri için, 60 günü
hastalığın anlaşıldığı tarihten önceki altı ay içinde olmak üzere toplam
olarak 120 gün hastalık sigortası primi ödemiş olmaları şarttır.
MADDE 4. –
506 sayılı Kanunun 36 ncı maddesinin (B) bendi aşağıdaki şekilde
değiştirilmiştir.
B) Yukarıda sözü edilen kimselerin
ayakta yapılan tedavilerinde verilen ilaçlar ile (A/a) bendi uyarınca
sağlanan protez, araç ve gereç bedellerinin %10' u kendilerince ödenir.
Ancak protez, araç ve gereç bedelleri için alınacak katkı payı ödeme
tarihindeki 25/8/1971 tarihli ve 1475 sayılı İş Kanununun 33 üncü
maddesine göre sanayi kesiminde çalışan onaltı yaşından büyük işçiler için
uygulanan aylık asgari ücret tutarını geçemez.
MADDE
5. – 506 sayılı Kanunun 55 inci
maddesi aşağıdaki şekilde değiştirilmiştir.
Malüllük aylığının hesaplanması
Madde 55. – Malüllük aylığı
bağlanmasına hak kazanan sigortalıya bu Kanunun 61 inci maddesine göre
bulunacak ortalama yıllık kazancının % 60'ının 1/12' si oranında malüllük
aylığı bağlanır. Sigortalı başka birinin bakımına muhtaç durumda ise bu
oran % 70'e çıkarılır. Buna göre hesaplanan malüllük aylığı 61 inci
maddenin son fıkrası hükümlerine göre artırılır.
MADDE 6. –
506 Sayılı Kanunun 60 ıncı maddesinin birinci fıkrasının (A) bendi
aşağıdaki şekilde değiştirilmiştir.
A) Bu Kanunun yürürlüğe girdiği
tarihten sonra ilk defa sigortalı olarak çalışmaya başlayanların yaşlılık
aylığından yararlanabilmesi için;
a) Kadın ise 58, erkek ise 60 yaşını
doldurmuş olması ve en az 7000 gün veya
b) Kadın ise 58, erkek ise 60 yaşını
doldurmuş olması, 25 yıldan beri sigortalı bulunması ve en az 4 500 gün,
Malüllük, yaşlılık ve ölüm sigortaları
primi ödemiş olmaları şarttır.
MADDE 7. –
506 Sayılı Kanunun 61 inci maddesi aşağıdaki şekilde değiştirilmiştir.
Yaşlılık aylığının hesaplanması
Madde 61. - Yaşlılık aylığına hak
kazanan sigortalıların aylığı, aşağıdaki hükümlere göre belirlenecek
ortalama yıllık kazancı ile aylık bağlama oranının çarpımının 1/12’si
alınarak hesaplanır.
Sigortalının her takvim yılına ait
prime esas kazancı, kazancın ait olduğu takvim yılından itibaren aylık
talep tarihine kadar geçen takvim yılları için, her yılın Aralık ayına
göre Devlet İstatistik Enstitüsü tarafından açıklanan en son temel yıllı
kentsel yerler tüketici fiyatları indeksindeki artış oranı ve gayrisafi
yurt içi hasıla sabit fiyatlarla gelişme hızı kadar ayrı ayrı artırılarak
bulunan yıllık kazançlar toplamının, toplam prim ödeme gün sayısına
bölünmesi suretiyle bulunacak ortalama günlük kazancın 360 katı, aylığın
hesaplanmasına esas ortalama yıllık kazancı oluşturur.
Aylık bağlama oranı, sigortalının
toplam prim ödeme gün sayısının ilk 3 600 gününün her 360 günü için % 3.5,
sonraki 5 400 günün her 360 günü için % 2 ve daha sonraki her 360 gün için
% 1.5 oranlarının toplamıdır.
60 ıncı maddenin B, C ve D bentlerine
göre aylığa hak kazananların aylık bağlama oranı % 60’dan az olamaz.
Hesaplanan yaşlılık aylığı, aylık
bağlanması için yazılı başvurunun yapıldığı yılın Ocak ayı ile aylığın
başlangıç tarihi arasında geçen her ay için Devlet İstatistik Enstitüsü
tarafından açıklanan en son temel yıllı kentsel yerler tüketici fiyatları
indeksindeki aylık artış oranları kadar artırılarak bağlanır.
MADDE 8. –
506 sayılı Kanunun 63 üncü maddesine (B) fıkrasının birinci bendinden
sonra gelmek üzere aşağıdaki bent eklenmiştir.
Bu Kanuna göre yaşlılık aylığı almakta
iken serbest avukat veya noter olarak çalışmalarını sürdürenlerin, sosyal
yardım zammı dahil, almakta oldukları aylıklarından %15 oranında sosyal
güvenlik destek primi kesilir.
MADDE 9. –
506 Sayılı Kanunun 67 nci maddesinin birinci fıkrasının (A) bendinin (c)
alt bendi aşağıdaki şekilde değiştirilmiş, (d) alt bendi ile (B), (D) ve
(E) bentleri yürürlükten kaldırılmış ve (C) bendi (B) bendi olarak
değiştirilmiştir.
c) Toplam olarak 1800 gün veya en az
beş yıldan beri sigortalı bulunup, sigortalılık süresinin her yılı için
ortalama olarak 180 gün malüllük, yaşlılık ve ölüm sigortaları primi
ödemiş olan sigortalının, bu Kanunun 61 inci maddesine göre bulunacak
ortalama yıllık kazancının % 60'ının 1/12' si olarak hesaplanan aylığı,
hak sahiplerine bağlanacak aylığın hesabında esas tutulur. Bu oran
sigortalının 8100 ila 9000 gün arasında primi ödenen her 360 gün için 2,
9000 günden sonra ödenen her 360 gün için de 1,5 artırılır. Bu şekilde
hesaplanan ölüm aylığı 61 inci maddenin son fıkrası hükümlerine göre
artırılır.
MADDE 10. –
506 sayılı Kanunun 78 inci maddesinin birinci fıkrası aşağıdaki şekilde
değiştirilmiştir.
Bu Kanun gereğince alınacak prim ve
verilecek ödeneklerin hesabına esas tutulan günlük kazancın alt sınırı 4
000 000 TL., üst sınırı ise alt sınırın üç katıdır. Üst sınırı alt sınırın
beş katına kadar yükseltmeye Bakanlar Kurulu yetkilidir. Günlük kazanç alt
sınırı her yıl, ilk olarak Nisan ayında bir önceki yılın Aralık ayı ile
ondan önceki yılın Aralık ayına göre Devlet İstatistik Enstitüsü
tarafından açıklanan en son temel yıllı kentsel yerler tüketici fiyatları
indeksindeki artış oranı kadar, ikinci olarak bir önceki yılın gayrisafi
yurtiçi hasıla sabit fiyatlarla gelişme hızı kadar artırılarak belirlenir.
Bu şekilde belirlenecek günlük kazanç alt sınırının belirlenmesinde 1000
liranın kesirleri 1000 liraya tamamlanır.
MADDE 11. –
506 sayılı Kanunun 79 uncu maddesine birinci fıkrasından sonra gelmek
üzere aşağıdaki fıkralar eklenmiştir.
Ay içinde bazı işgünlerinde
çalıştırılmadığı ve ücret ödenmediği beyan edilen sigortalıların otuz
günden az çalıştıklarını açıklayan bilgi ve belgelerin işverence prim
bildirgelerine eklenmesi şarttır.
Sigortalıların otuz günden az
çalıştığını gösteren bilgi ve belgelerin Kuruma verilmemesi veya verilen
bilgi ve belgelerin Kurumca geçerli sayılmaması halinde, otuz günden az
bildirilen sürelere ait primler Kurumca re’sen tahakkuk ettirilerek 80
inci madde hükümlerine göre tahsil olunur. Uygulamanın usul ve esasları
altı ay içinde yürürlüğe konulacak yönetmelikle belirlenir.
MADDE 12. –
506 Sayılı Kanunun 85 inci maddesinin birinci fıkrasının (B) bendinin (a)
alt bendi aşağıdaki şekilde değiştirilmiş, (b) alt bendi yürürlükten
kaldırılmış ve (c) alt bendi (b) olarak değiştirilmiştir.
a) İsteğe bağlı sigortalılığa devam
etmek isteyenler ödeyecekleri isteğe bağlı sigorta primlerini, bu Kanunun
78 inci maddesine göre belirlenen prime esas kazanç alt sınırı ile üst
sınırı arasında olmak şartıyla kendileri belirler.
MADDE 13. –
506 Sayılı Kanunun 96 ncı maddesinin birinci fıkrası aşağıdaki şekilde
değiştirilmiştir.
Bu Kanuna göre bağlanacak aylıklar, 78
inci maddeye göre tespit edilen prime esas günlük kazanç alt sınırının
aylık tutarının % 35'inden az olamaz.
MADDE 14. –
506 sayılı Kanunun 130 uncu maddesi başlığı ile birlikte aşağıdaki şekilde
değiştirilmiştir.
Teftiş, kontrol ve denetleme yetkisi
Madde 130. – Sigorta müfettişleri, bu
Kanunun uygulanması bakımından, İş Kanununda belirtilen teftiş, kontrol ve
denetleme yetkisini haizdirler.
Kurum Yönetim Kurulu kararı ile
görevlendirilen memurlar, sigortalıların işlemleri ile ilgili olarak
işyerlerinde yoklama ve tespit yapabilirler. Bunların nitelikleri ile
çalışma esasları altı ay içinde yürürlüğe konulacak yönetmelikle
düzenlenir.
Genel bütçeye dahil daireler ve katma
bütçeli idarelerin denetim elemanları kendi mevzuatları gereğince
işyerlerinde yapacakları her türlü denetim ve incelemeler sırasında,
çalıştırılanların sigortalı olup olmadığını da tespit ederek sigortasız
çalıştırılanları Kuruma bildirmek zorundadırlar. Kurum bu bildirimler
üzerine gerekli yasal işlemi yapar. İlgililerin itiraz hakları saklıdır.
Uygulamanın usul ve esasları altı ay içinde çıkarılacak yönetmelikle
düzenlenir.
MADDE 15. –
506 sayılı Kanunun Ek 24 üncü maddesinin (a) fıkrasının ikinci bendi
yürürlükten kaldırılmış ve Ek 32 nci maddesine birinci fıkradan sonra
gelmek üzere aşağıdaki fıkralar eklenmiştir.
Sigortalıların çocuklarına verilecek
protez, araç ve gereçlerin bedellerinin % 20' si kendilerince ödenir.
Ancak, sigortalıların çocuklarından alınacak katkı miktarı, ödeme
tarihindeki 25/8/1971 tarihli ve 1475 sayılı İş Kanununun 33 üncü
maddesine göre sanayi kesiminde çalışan onaltı yaşından büyük işçiler için
uygulanan aylık asgari ücretin birbuçuk katından fazla olamaz.
Sigortalıların geçindirmekle yükümlü
bulundukları eşlerinden % 20, Kurumdan sürekli işgöremezlik geliri,
malüllük ve yaşlılık aylığı almakta olanların geçindirmekle yükümlü
bulundukları eşleri ile Kurumdan hak sahibi olarak gelir ve aylık almakta
olan eşlerden % 10 katılım payı alınmak şartıyla protez, araç ve gereç
yardımlarından yararlanırlar. Ancak, sigortalıların eşlerinden alınacak
katkı miktarı, ödeme tarihindeki 25/8/1971 tarihli ve 1475 sayılı İş
Kanununun 33 üncü maddesine göre sanayi kesiminde çalışan onaltı yaşından
büyük işçiler için uygulanan aylık asgari ücretin bir buçuk katından,
sürekli iş göremezlik geliri, malüllük ve yaşlılık aylığı alanların eşleri
ile Kurumdan hak sahibi olarak gelir ve aylık almakta olan eşlerden
alınacak olan katkı miktarı aylık asgari ücretten fazla olamaz.
MADDE 16. –
506 sayılı Kanuna aşağıdaki ek maddeler eklenmiştir.
EK MADDE 38. – Bu Kanuna göre bağlanan
gelir ve aylıklar ile geçici 76 ncı maddeye göre yapılan telafi edici
ödemeler her ay bir önceki aya göre Devlet İstatistik Enstitüsü tarafından
açıklanan en son temel yıllı kentsel yerler tüketici fiyatları indeksi
artış oranı kadar artırılarak belirlenir.
EK MADDE 39. – Bu Kanunun Ek 5 ve Ek 6
ncı Maddeleri gereğince sigortalılık süresine ilave edilen gün sayıları,
beş yıldan çok olmamak üzere bu Kanunun 60 ve Geçici 81 inci maddelerinde
belirtilen yaş hadlerinden indirilir.
EK MADDE 40. – Bu Kanunun 2 nci
maddesine göre sigortalı sayılanlar, çalışmaya başladıklarını işe
başladıkları tarihten itibaren 30 gün içinde Kuruma bildirirler.
Bildirimler ile ilgili Kurumca
yapılacak işlemlerin usul ve esasları, yönetmelikle belirlenir.
EK MADDE 41. – 3/11/1980 tarihli ve
2330 sayılı Nakdi Tazminat ve Aylık Bağlanması Hakkında Kanuna göre aylık
bağlananlara Kurumca sağlanan protez, araç ve gereç bedellerinden katkı
payı alınmaz.
MADDE 17. –
506 sayılı Kanuna aşağıdaki geçici maddeler eklenmiştir.
GEÇİCİ MADDE 81 - Bu Kanunun yürürlüğe
girdiği tarihte;
A) Bu Kanunun yürürlük tarihinden önce
yürürlükte bulunan hükümlere göre yaşlılık aylığı bağlanmasına hak
kazanmış olanlar ile sigortalılık süresi 18 yıl ve daha fazla olan
kadınlar ve sigortalılık süresi 23 yıl ve daha fazla olan erkekler
hakkında, bu Kanunun yürürlüğe girdiği tarihten önce yürürlükte bulunan
hükümler uygulanır.
B) a) Sigortalılık süresi 17 (dahil)
yıldan fazla 18 yıldan az olan kadınlar 20 yıllık sigortalılık süresini ve
41 yaşını doldurmaları, sigortalılık süresi 22 (dahil) yıldan fazla 23
yıldan az olan erkekler 25 yıllık sigortalılık süresini ve 45 yaşını
doldurmaları ve en az 5000 gün,
b) Sigortalılık süresi 16 (dahil)
yıldan fazla 17 yıldan az olan kadınlar 20 yıllık sigortalılık süresini ve
43 yaşını doldurmaları, sigortalılık süresi 21 (dahil) yıldan fazla 22
yıldan az olan erkekler 25 yıllık sigortalılık süresini ve 46 yaşını
doldurmaları ve en az 5000 gün,
c) Sigortalılık süresi 15 (dahil)
yıldan fazla 16 yıldan az olan kadınlar 20 yıllık sigortalılık süresini ve
45 yaşını doldurmaları, sigortalılık süresi 20 (dahil) yıldan fazla 21
yıldan az olan erkekler 25 yıllık sigortalılık süresini ve 48 yaşını
doldurmaları ve en az 5000 gün,
d) Sigortalılık süresi 14 (dahil)
yıldan fazla 15 yıldan az olan kadınlar 20 yıllık sigortalılık süresini ve
47 yaşını doldurmaları, sigortalılık süresi 19 (dahil) yıldan fazla 20
yıldan az olan erkekler 25 yıllık sigortalılık süresini ve 50 yaşını
doldurmaları ve en az 5150 gün,
e) Sigortalılık süresi 13 (dahil)
yıldan fazla 14 yıldan az olan kadınlar 20 yıllık sigortalılık süresini ve
48 yaşını doldurmaları, sigortalılık süresi 18 (dahil) yıldan fazla 19
yıldan az olan erkekler 25 yıllık sigortalılık süresini ve 51 yaşını
doldurmaları ve en az 5300 gün,
f) Sigortalılık süresi 12 (dahil)
yıldan fazla 13 yıldan az olan kadınlar 20 yıllık sigortalılık süresini ve
49 yaşını doldurmaları, sigortalılık süresi 17 (dahil) yıldan fazla 18
yıldan az olan erkekler 25 yıllık sigortalılık süresini ve 52 yaşını
doldurmaları ve en az 5450 gün,
g) Sigortalılık süresi 11(dahil) yıldan
fazla 12 yıldan az olan kadınlar 20 yıllık sigortalılık süresini ve 50
yaşını doldurmaları, sigortalılık süresi 16 (dahil) yıldan fazla 17 yıldan
az olan erkekler 25 yıllık sigortalılık süresini ve 53 yaşını doldurmaları
ve en az 5600 gün,
h) Sigortalılık süresi 10 (dahil)
yıldan fazla 11 yıldan az olan kadınlar 20 yıllık sigortalılık süresini ve
51 yaşını doldurmaları, sigortalılık süresi 15 (dahil) yıldan fazla 16
yıldan az olan erkekler 25 yıllık sigortalılık süresini ve 54 yaşını
doldurmaları ve en az 5750 gün,
ı) Sigortalılık süresi 10 yıldan az
olan kadınlar 20 yıllık sigortalılık süresini ve 52 yaşını doldurmaları,
sigortalılık süresi 15 yıldan az erkekler 25 yıllık sigortalılık süresini
ve 56 yaşını doldurmaları ve en az 6000 gün,
Malüllük, yaşlılık ve ölüm sigortaları
primi ödemiş bulunmaları şartı ile yaşlılık aylığından yararlanabilirler.
C) a) 15 yıllık sigortalılık süresini,
kadın ise 50, erkek ise 55 yaşını doldurmuş ve 3600 gün malüllük, yaşlılık
ve ölüm sigortaları primi ödemiş bulunanlara istekleri halinde yaşlılık
aylığı bağlanır.
b) (a) bendinde öngörülen şartları
yerine getirememiş durumda olanlardan kadın ise 52, erkek ise 56 yaşını
doldurmuş olması, en az 15 yıllık sigortalılık süresini tamamlaması ve en
az 3600 gün malüllük, yaşlılık ve ölüm sigortaları primi ödemiş olmaları
şartıyla yaşlılık aylığından yararlanabilirler.
GEÇİCİ MADDE 82- Bu Kanunun yürürlüğe
girdiği tarihten önce sigortalı bulunanlara bağlanacak aylıklar, aşağıdaki
(a) ve (b) bentlerine göre hesaplanacak aylıkların toplamından oluşur.
a) Sigortalının bu Kanunun yürürlüğe
girdiği tarihe kadar prim ödeme sürelerine ait aylığı aşağıdaki şekilde
belirlenir.
Sigortalının aylık talep tarihine
kadarki toplam prim ödeme gün sayısı üzerinden, bu Kanunun yürürlük tarihi
itibariyle ve bu Kanunun yürürlüğe girdiği tarihten önceki hükümlere göre
hesaplanacak aylığının sigortalının bu Kanunun yürürlüğe girdiği tarihe
kadarki prim ödeme gün sayısı ile orantılı bölümü, bu Kanunun yürürlük
tarihinden itibaren aylık başlangıç tarihine kadar geçen takvim yılları
için, her yılın Aralık ayına göre Devlet İstatistik Enstitüsü tarafından
açıklanan en son temel yıllı kentsel yerler tüketici fiyatları
indeksindeki artış oranı ve gayrisafi yurt içi hasıla sabit fiyatlarla
gelişme hızı kadar ayrı ayrı artırılarak hesaplanır.
Hesaplanan yaşlılık aylığı, aylık
bağlanması için yazılı başvurunun yapıldığı yılın Ocak ayı ile aylığın
başladığı takvim yılının başlangıç tarihi arasında geçen her ay için
Devlet İstatistik Enstitüsü tarafından açıklanan en son temel yıllı
kentsel yerler tüketici fiyatları indeksindeki artış oranları kadar
artırılır.
b) Sigortalının bu Kanunun yürürlüğe
girdiği tarihten sonraki prim ödeme sürelerine ait aylığı ise,
sigortalının aylık talep tarihine kadar toplam prim ödeme gün sayısı
üzerinden bu Kanunun 61 inci maddesi hükümlerine göre hesaplanacak
aylığının, bu Kanunun yürürlük tarihinden sonraki prim ödeme gün sayısına
orantılı bölümü kadardır.
Sigortalıya yukarıdaki (a) ve (b)
bentlerine göre bağlanacak aylıkların toplamı, sigortalının aylık talep
tarihindeki toplam prim ödeme gün sayısı üzerinden, bu Kanunun yürürlük
tarihi itibariyle, bu Kanunun yürürlük tarihinden önceki hükümlere göre
hesaplanan aylığının, bu Kanunun yürürlük tarihi ile aylık başlangıç
tarihi arasında geçen takvim yılları için her yılın Aralık ayına göre
Devlet İstatistik Enstitüsü tarafından açıklanan en son temel yıllı
kentsel yerler tüketici fiyatları indeksindeki artış oranına ve bu Kanunun
61 inci maddesinin son fıkrasına göre artırılmış değerinin altında
olamaz.
Bu Kanunun yürürlük tarihinden sonra
malüllük aylığına hak kazananlar ile ölen sigortalıların hak sahiplerinin
aylıkları, yukarıdaki fıkralarda belirtilen hükümler esas alınarak, 55
veya 67 nci madde hükümlerine göre hesaplanır. Bu Kanunun yürürlük
tarihinden sonra prime esas kazancı bulunmayanların malüllük ve ölüm
aylıkları, bu Kanunun yürürlük tarihinden önceki hükümlere göre hesaplanır
ve yukarıdaki (a) bendindeki esaslara göre artırılarak bağlanır.
II. BÖLÜM
TARIM İŞÇİLERİ SOSYAL SİGORTALAR KANUNU
İLE İLGİLİ DEĞİŞİKLİKLER
MADDE 18. –
17/10/1983 tarihli ve 2925 sayılı Tarım İşçileri Sosyal Sigortalar
Kanununun 20 nci maddesinin 20/2/1992 tarihli ve 3774 sayılı Kanunla
kaldırılan (a) bendi aşağıdaki şekilde yeniden düzenlenmiştir.
a) Kadın ise 58 yaşını, erkek ise 60
yaşını doldurmuş olması,
MADDE 19. –
2925 sayılı Kanunun 21 inci maddesi aşağıdaki şekilde değiştirilmiştir.
Yaşlılık aylığının hesaplanması
Madde 21. – Yaşlılık aylığı
bağlanmasına hak kazanan sigortalıya, 506 sayılı Kanunun 61 inci
maddesinde belirtilen esaslara göre yaşlılık aylığı bağlanır.
MADDE 20. –
2925 sayılı Kanunun 31 inci maddesi aşağıdaki şekilde değiştirilmiştir.
Prime esas alınacak kazanç
Madde 31. – Bu Kanunun 30 uncu maddesi
uyarınca alınacak primlerin hesabında esas tutulacak günlük kazanç, 506
sayılı Sosyal Sigortalar Kanununun 78 inci maddesinde belirlenen prime
esas kazancın alt sınırıdır.
MADDE 21. –
2925 sayılı Kanunun 39 uncu maddesinin (a) bendi aşağıdaki şekilde
değiştirilmiştir.
a) 506 sayılı Sosyal Sigortalar
Kanununun 13, 14, 15, 18, 20, 21, 22, 23, 25, 26, 27, 28, 29, 30, 31, 39,
41, 52, 53, 54, 55, 56, 57, 58, 59, 60/F, 67, 68, 70, 71, 84, 92, 93, 94,
95, 98, 99, 100, 101, 105, 109, 110, 111, 115, 116, 117, 118, 120, 121,
123, 126, 129, 130, 132, 134, 135/(A), Ek 38, Geçici 82 nci maddeleri,
MADDE 22. –
2925 sayılı Kanuna aşağıdaki geçici madde eklenmiştir.
GEÇİCİ MADDE 2- Bu Kanunun yürürlüğe
girdiği tarihte;
A) 13 yıl ve daha fazla sigortalı
bulunanlar en az 15 yıllık sigortalılık süresini doldurmuş ve en az 3600
gün prim ödemiş bulunmaları şartı ile yaşlılık aylığından
yararlanabilirler.
B) a) Sigortalılık süresi 12 (dahil)
yıldan fazla 13 yıldan az olanlar kadın ise 41, erkek ise 45 yaşını
doldurmuş olmaları,
b) Sigortalılık süresi 11 (dahil)
yıldan fazla 12 yıldan az olanlar kadın ise 43, erkek ise 46 yaşını
doldurmuş olmaları,
c) Sigortalılık süresi 10 (dahil)
yıldan fazla 11 yıldan az olanlar kadın ise 45, erkek ise 48 yaşını
doldurmuş olmaları,
d) Sigortalılık süresi 9 (dahil) yıldan
fazla 10 yıldan az olanlar kadın ise 47, erkek ise 50 yaşını doldurmuş
olmaları,
e) Sigortalılık süresi 8 (dahil) yıldan
fazla 9 yıldan az olanlar kadın ise 48, erkek ise 51 yaşını doldurmuş
olmaları,
f) Sigortalılık süresi 7 (dahil) yıldan
fazla 8 yıldan az olanlar kadın ise 49, erkek ise 52 yaşını doldurmuş
olmaları,
g) Sigortalılık süresi 6 (dahil) yıldan
fazla 7 yıldan az olanlar kadın ise 50, erkek ise 53 yaşını doldurmuş
olmaları,
h) Sigortalılık süresi 5 (dahil) yıldan
fazla 6 yıldan az olanlar kadın ise 51, erkek ise 54 yaşını doldurmuş
olmaları,
i) Sigortalılık süresi 5 yıldan az
olanlar kadın ise 52, erkek ise 56 yaşını doldurmuş olmaları,
Ve en az 15 yıllık sigortalılık süresi
ile 3600 gün prim ödeme şartlarını yerine getirmeleri halinde yaşlılık
aylığından yararlanabilirler.
III. BÖLÜM
TÜRKİYE CUMHURİYETİ EMEKLİ SANDIĞI KANUNU
İLE İLGİLİ DEĞİŞİKLİKLER
MADDE 23. –
8/6/1949 tarihli ve 5434 sayılı Türkiye Cumhuriyeti Emekli Sandığı
Kanununun 39 uncu maddesinin (b) fıkrasının birinci paragrafı, (c, ç ve d)
fıkraları ile (k) fıkrasından sonra gelen birinci paragrafı aşağıdaki
şekilde değiştirilmiş, maddeye aşağıdaki fıkra eklenmiş ve son iki
paragrafı yürürlükten kaldırılmıştır.
25 fiili hizmet yılını dolduran
iştirakçilerden kadın ise 58, erkek ise 60 yaşını dolduranların istekleri
üzerine,
c) İştirakçilerden 40 ıncı madde
gereğince haklarında yaş haddi hükümleri uygulanacak olanlar kurumlarınca
re'sen veya (61) yaşını doldurduklarında istekleri üzerine,
ç) 87 nci maddenin ( a, b, c, d, e, g,
h, i, j ve m) fıkralarında gösterilenlerden 25 fiili hizmet yılını
dolduran iştirakçilerden kadın ise 58, erkek ise 60 yaşını dolduranların
istekleri üzerine,
d) 88 inci madde gereğince emekli
kesenekleri geri verilmemiş olanların (61) yaşını doldurmalarında
istekleri üzerine ve (b) fıkrasındaki durumda iseler re'sen,
Emekli aylığı bağlanabilmesi için
yukarıdaki (c ve d) fıkralarında yazılı hallerde ilgililerin fiili hizmet
müddetlerinin 15 yılı, (e ve f) fıkralarında yazılı hallerde de 25 yılı
doldurmuş olmaları şarttır. (b) fıkrasının ikinci paragrafı ile (27/7/1967
tarihli ve 926 sayılı Türk Silahlı Kuvvetleri Personel Kanunu gereğince
kadrosuzluk nedeniyle emekliye sevk edilenler hariç) (d, e ve f) fıkraları
kapsamına girenlere 61 yaşını doldurmadan emekli aylığı bağlanmaz.
(b) ve (ç) fıkralarında
gösterilenlerden 32 nci madde gereğince fiili hizmet sürelerine zam
yapılanların yaş hadlerinden; eklenilen bu sürenin üç yıldan çok olmamak
üzere yarısı indirilir.
MADDE 24. –
5434 sayılı Kanunun Ek 9 uncu maddesinin birinci fıkrası aşağıdaki şekilde
değiştirilmiştir.
Bu Kanunun yürürlüğe girdiği tarihten
önce emekli, adi malüllük, vazife malüllüğü ile dul ve yetim aylığı
alanların bu aylıkları Kanunun yürürlüğe girdiği tarihten itibaren;
Kanunun yürürlüğünden sonra bağlanacak emekli, adi malüllük, vazife
malüllüğü ile dul ve yetim aylıkları ise bağlandığı tarihten sonraki ilk
memur maaş artışı tarihinden itibaren her ay bir önceki aya ilişkin Devlet
İstatistik Enstitüsü tarafından açıklanan en son temel yıllı kentsel
yerler tüketici fiyatları indeksi değişim oranına göre belirlenir.
MADDE 25. –
5434 sayılı Kanunun Geçici 139 uncu maddesinin üçüncü fıkrasından sonra
gelmek üzere aşağıdaki fıkra eklenmiş, aynı maddenin sekizinci fıkrası
aşağıdaki şekilde değiştirilmiştir.
Kullanılması resmi sağlık kurulu raporu
ile gerekli görülen protez, ortez ve tıbbi araç ve gereç bedellerinin %
10' u hak sahipleri tarafından ödenir. Ancak ödenecek miktar bu Kanunun ek
19 uncu maddesindeki aylıklardan fazla olamaz (bu Kanunun 64 üncü
maddesinin ve 3/11/1980 tarihli ve 2330 sayılı Nakdî Tazminat ve Aylık
Bağlanması Hakkında Kanuna göre aylık bağlananlar hakkında bu hüküm
uygulanmaz.)
Özel kanunları gereğince sağlık
yardımından faydalananlar ile Sandıktan emekli, adi malûllük veya vazife
malûllüğü aylığı alanların diğer sosyal güvenlik kurumlarına tabi
görevlerde çalışan veya bu kuruluşlardan aylık alan eşleri ve Sandıktan
dul aylığı alanlardan diğer sosyal güvenlik kurumlarına tabi görevde
çalışan veya bu kuruluşlardan yaşlılık veya malûllük aylığı alanlar bu
madde hükmünden yararlanamazlar. İsteğe bağlı sağlık sigortasından
yararlananlar hakkında bu hüküm uygulanmaz.
MADDE 26. –
5434 sayılı Kanuna aşağıdaki geçici maddeler eklenmiştir.
GEÇİCİ MADDE 205. - Bu Kanunun
yürürlüğe girdiği tarihte;
Kadın iştirakçilerden 20, erkek
iştirakçilerden 25 fiili hizmet yılını dolduranların istekleri üzerine
emekli aylığı bağlanır.
a) Emeklilik hizmet sürelerini
doldurmaya 2 yıldan az kalan iştirakçilerden kadın ise 38, erkek ise 43
yaşını,
b) Emeklilik hizmet sürelerini
doldurmaya 3 yıldan az kalan iştirakçilerden kadın ise 41, erkek ise 45
yaşını,
c) Emeklilik hizmet sürelerini
doldurmaya 4 yıldan az kalan iştirakçilerden kadın ise 43, erkek ise 46
yaşını,
d) Emeklilik hizmet sürelerini
doldurmaya 5 yıldan az kalan iştirakçilerden kadın ise 45, erkek ise 48
yaşını,
e) Emeklilik hizmet sürelerini
doldurmaya 6 yıldan az kalan iştirakçilerden kadın ise 47, erkek ise 50
yaşını,
f) Emeklilik hizmet sürelerini
doldurmaya 7 yıldan az kalan iştirakçilerden kadın ise 48, erkek ise 51
yaşını,
g) Emeklilik hizmet sürelerini
doldurmaya 8 yıldan az kalan iştirakçilerden kadın ise 49, erkek ise 52
yaşını,
h) Emeklilik hizmet sürelerini
doldurmaya 9 yıldan az kalan iştirakçilerden kadın ise 50, erkek ise 53
yaşını,
i) Emeklilik hizmet sürelerini
doldurmaya 10 yıldan az kalan iştirakçilerden kadın ise 51, erkek ise 54
yaşını,
j) Emeklilik hizmet sürelerini
doldurmaya 10 yıldan fazla kalan iştirakçilerden kadın ise 52, erkek ise
56 yaşını,
Doldurmaları ve kadın iştirakçinin 20,
erkek iştirakçinin 25 fiili hizmet süresini tamamlamaları halinde
istekleri üzerine emekli aylığı bağlanır.
32 nci madde gereğince fiili hizmet
sürelerine zam yapılanların bu maddede belirtilen yaş hadlerinden;
eklenilen bu sürenin üç yıldan çok olmamak üzere yarısı indirilir.
5434 sayılı Kanunun 39 uncu maddesinin
(e) ve (f) fıkraları kapsamına girenlere 25 fiili hizmet yılını ve
yukarıdaki yaşları doldurmaları halinde emekli aylığı bağlanır.
GEÇİCİ MADDE 206. – Bu Kanunun
yürürlüğe girdiği tarihte fiili hizmet süreleri 8 yıl ve daha fazla olan
iştirakçiler, 61 yaşını doldurmaları nedeniyle istekleri üzerine veya
kurumlarınca yaş haddinden re’sen emekliye ayrıldıklarında fiili hizmet
süreleri 10 yılı doldurmuş olmak şartıyla emekli aylığına hak kazanırlar.
IV. BÖLÜM
ESNAF VE SANATKÂRLAR VE DİĞER BAĞIMSIZ
ÇALIŞANLAR SOSYAL SİGORTALAR KURUMU KANUNU
İLE İLGİLİ DEĞİŞİKLİKLER
MADDE 27. –
2/9/1971 tarihli ve 1479 sayılı Esnaf ve Sanatkârlar ve Diğer Bağımsız
Çalışanlar Sosyal Sigortalar Kurumu Kanununun 30 uncu maddesi aşağıdaki
şekilde değiştirilmiştir.
Malûllük aylığının hesaplanması
Madde 30. – Malûllük aylığı,
sigortalının sigortalılık süresi içinde prim ödediği gelir basamaklarının,
bu basamaklardaki prim ödeme süreleri de dikkate alınarak, aylık başlangıç
tarihinde yürürlükte bulunan gelir tablosu üzerinden hesaplanacak
ağırlıklı ortalamasının % 65’idir. Başka birinin sürekli bakımına muhtaç
malûl sigortalıya % 75 oranında malûllük aylığı bağlanır.
Birinci fıkraya göre bağlanan malûllük
aylığı, ayrıca, gelir tablosunun son olarak değiştirildiği ay ile aylık
başlangıç tarihi arasında geçen her ay bir önceki aya göre, Devlet
İstatistik Enstitüsü tarafından açıklanan en son temel yıllı kentsel
yerler tüketici fiyatları indeksindeki değişim oranları kadar artırılır.
MADDE 28. –
1479 sayılı Kanunun 35 inci maddesi aşağıdaki şekilde değiştirilmiştir.
Yaşlılık aylığından yararlanma
koşulları
Madde 35. – Yaşlılık aylığından
yararlanabilmek için sigortalının;
a) Yazılı talepte bulunması, talepte
bulunduğu tarihte prim ve her türlü borçlarını ödemiş olması,
b) Kadın ise 58, erkek ise 60 yaşını
doldurmuş ve 25 tam yıl sigorta primi ödemiş olması,
Şarttır.
Kadın ise 60, erkek ise 62 yaşını
dolduran ve en az 15 tam yıl prim ödeyen sigortalılara da kısmi yaşlılık
aylığı bağlanır.
MADDE 29. –
1479 sayılı Kanunun 36 ncı maddesi aşağıdaki şekilde değiştirilmiştir.
Yaşlılık aylığının hesaplanması
Madde 36- Yaşlılık aylığı,
sigortalının, sigortalılık süresi içinde aylar itibariyle prim ödediği
gelir basamaklarının, bu basamaklardaki prim ödeme süreleri de dikkate
alınarak, aylık başlangıç tarihinde yürürlükte bulunan gelir tablosu
üzerinden hesaplanacak ağırlıklı ortalamanın aylık bağlama oranı ile
çarpılması suretiyle hesaplanır.
Aylık bağlama oranı, sigortalının
toplam sigortalılık süresinin ilk on tam yılının her bir yılı için % 3,5,
takip eden onbeş tam yılın her bir yılı için % 2 ve yirmibeş yıldan fazla
her bir tam yıl için % 1,5 oranlarının toplamıdır.
Birinci ve ikinci fıkralara göre
hesaplanan yaşlılık aylığı, ayrıca, gelir tablosunun son olarak
değiştirildiği ay ile aylık başlangıç tarihi arasında geçen her ay için,
Devlet İstatistik Enstitüsü tarafından açıklanan en son temel yıllı
kentsel yerler tüketici fiyatları indeksindeki değişim oranları kadar
artırılır.
Bu Kanuna göre bağlanan yaşlılık,
malûllük ve ölüm aylıkları, her ay bir önceki aya göre Devlet İstatistik
Enstitüsü tarafından açıklanan en son temel yıllı kentsel yerler tüketici
fiyatları indeksindeki değişim oranları kadar artırılır.
MADDE 30. –
1479 sayılı Kanunun 42 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) ve (d)
bentleri aşağıdaki şekilde değiştirilmiş ve (e) bendi yürürlükten
kaldırılmıştır.
a) Sigortalıların almakta olduğu
malûllük veya yaşlılık aylığı,
d) Sigortalının üç tam yıl prim
ödemekle beraber, yirmi beş tam yıldan az prim ödemeden ölümü halinde,
yirmi beş tam yıl prim ödemiş olanlar gibi, 36 ncı maddeye göre
hesaplanacak aylık,
MADDE 31. –
1479 sayılı Kanunun 50 nci maddesi aşağıdaki şekilde değiştirilmiştir.
Sigorta primine ve aylıklara esas
olan gelir basamakları
Madde 50. – Bu Kanuna göre
sigortalıların ödeyecekleri primler ve bağlanacak aylıklarının hesabında,
yirmidört basamaklı gelir tablosu uygulanır. Tabloda yer alan gelir
basamakları, her yıl Nisan ayında ilk olarak bir önceki yılın Aralık ayı
ile ondan önceki yılın Aralık ayına göre Devlet İstatistik Enstitüsü
tarafından açıklanan en son temel yıllı kentsel yerler tüketici fiyatları
indeksindeki değişim oranı kadar, ikinci olarak bir önceki yılın gayrisafi
yurt içi hâsıla sabit fiyatlarla gelişme hızları kadar artırılarak
belirlenir.
MADDE 32. –
1479 sayılı Kanunun 52 nci maddesi aşağıdaki şekilde değiştirilmiştir.
Gelir basamaklarının yükseltilmesi
Madde 52. – Sigortalının bu Kanuna göre
seçtiği, intibak ettirildiği veya yükseltildiği ilk oniki basamakta
bekleme süresi bir yıl, onüçüncü basamaktan itibaren, her bir basamakta
bekleme süresi iki yıldır.
İlk onbir basamakta sıra itibariyle
basamak yükseltilmesi, prim ödemeye ve talebe bakılmaksızın Kurumca
yapılır. Onikinci basamaktan itibaren basamak yükseltilebilmesi için,
sigortalının yazılı talepte bulunması ve talep tarihinden önceki ayın sonu
itibariyle prim ve diğer borçlarını ödemiş olması şarttır.
Sigortalılar, Kurumca yükseltildikleri
tarihten veya yazılı talepte bulundukları tarihi takip eden aybaşından
itibaren, basamak yükseltme farkı ile yükseltildikleri basamak üzerinden
primlerini öderler.
MADDE 33. –
1479 sayılı Kanunun 53 üncü maddesinin ikinci fıkrası aşağıdaki şekilde
değiştirilmiştir.
Sigortalılar tarafından ödenmesi
gereken primler süresi içinde kısmen veya tamamen ödenmezse, sürenin
bittiği tarihten başlayarak, gecikilen her ay için 21/7/1953 tarihli ve
6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanunla belirlenen
gecikme zammı oranları uygulanarak sigortalılardan tahsil edilir.
MADDE 34. –
1479 sayılı Kanunun Ek 7 nci maddesinin birinci fıkrası aşağıdaki şekilde
değiştirilmiştir.
Bu Kanuna göre malûllük, yaşlılık ve
ölüm aylığı alanlardan, 1 ila 12 basamaklarda bulunanlara 5.850.000 lira,
13 ila 24 basamaklarda bulunanlara 4.500.000 lira sosyal yardım zammı,
aylıklarla birlikte her ay peşin olarak ödenir.
MADDE 35. –
1479 sayılı Kanunun Ek 12 nci maddesi aşağıdaki şekilde değiştirilmiştir.
Sağlık sigortasından faydalanma
şartları
Ek Madde 12. – Bu Kanuna göre ilk defa
veya yeniden sigortalı olanlar ile sağlık sigortası kapsamından çıktıktan
sonra yeniden sağlık sigortası kapsamına girmek isteyenlerin sağlık
yardımlarından yararlanabilmeleri için, en az sekiz ay sağlık sigortası
primi ödemiş olmaları ve sağlık karnesi talep ettikleri tarihte, prim ve
gecikme zammı borçlarının bulunmaması şarttır.
MADDE 36. –
1479 sayılı Kanunun Ek 13 üncü maddesinin son fıkrası aşağıdaki şekilde
değiştirilmiş ve maddeye aşağıdaki fıkra eklenmiştir.
Ayakta yapılan tedavilerde poliklinik
muayene ücretinin ve verilen ilaç bedellerinin %20'si sigortalı ve hak
sahipleri, %10'u aylık alanlar ve hak sahipleri tarafından karşılanır. İş
kazası ve meslek hastalığı sonucu verilecek olanlar hariç, protez, araç ve
gereç bedellerinin %20'si sigortalı ve hak sahipleri, %10'u ise aylık
alanlar ve hak sahipleri (3/11/1980 tarihli ve 2330 sayılı Nakdî Tazminat
ve Aylık Bağlanması Hakkında Kanun kapsamına girenler hariç) tarafından
karşılanır. Ancak, katkı payı tutarı sigortalılarda birinci gelir
basamağının birbuçuk katını, aylık alanlarda ise birinci gelir basamağının
% 65’ini geçemez.
Ağız protezleri hariç, sigortalının bu
Kanuna tabi sigortalılığının başladığı tarihten önce, sigortalı ve hak
sahiplerinde mevcut olduğu tespit edilen hastalık ve arızalardan dolayı
bedeli Kurumca karşılanacak olan ortez ve protezler ek 18 inci maddeye
göre hazırlanacak yönetmelikte belirlenir.
MADDE 37. –
1479 sayılı Kanunun Ek 15 inci maddesinin (a) bendi aşağıdaki şekilde
değiştirilmiştir.
a) Bu Kanuna tabi ilk sekiz basamakta
bulunan sigortalıların sekizinci gelir basamağı tutarının, dokuz ve daha
yukarı basamaklarda bulunan sigortalıların ise bulundukları gelir basamağı
tutarının, 17/10/1983 tarihli ve 2926 sayılı Tarımda Kendi Adına ve
Hesabına Çalışanlar Sosyal Sigortalar Kanununa tabi ilk altı basamakta
bulunan sigortalıların altıncı basamak gösterge tutarının, yedi ve daha
yukarı basamaklarda bulunan sigortalıların ise bulundukları basamak
gösterge tutarının, % 15’i oranında ödeyecekleri sağlık sigortası
primleri,
MADDE 38. –
1479 sayılı Kanuna aşağıdaki ek madde eklenmiştir.
Sosyal güvenlik destek primi
EK MADDE 20. – Bu Kanuna göre yaşlılık
aylığı bağlananlardan, 24 üncü maddenin (I) numaralı bendinde belirtilen
çalışmalarına devam edenlerin veya daha sonra çalışmaya başlayanların,
sosyal yardım zammı dahil tahakkuk eden aylıklarından, aylığın bağlandığı
veya tekrar çalışmaya başlanıldığı tarihi takip eden aybaşından itibaren,
çalışmalarının sona erdiği ay dahil % 10 oranında sosyal güvenlik destek
primi kesilir.
Birinci fıkra hükmüne göre
aylıklarından sosyal güvenlik destek primi kesilmesi gerekenlerden, bu
Kanunun yayımlandığı tarihten önce aylık bağlananlar Kanunun yayımını,
daha sonra tekrar çalışmaya başlayanlar ise çalışmaya başladıkları tarihi
takip eden aybaşından itibaren üç ay içinde Kuruma yazılı bildirimde
bulunmak zorundadırlar. Bu süre içinde Kuruma yazılı bildirimde
bulunmayanlardan sosyal güvenlik destek primi, gecikmeli bildirimde
bulunulan veya Kurumca tespit edilen tarihe kadar 53 üncü maddeye göre
hesaplanacak gecikme zammı ile birlikte tahsil edilir. Birikmiş sosyal
güvenlik destek primi ve gecikme zamlarının ödenmemesi halinde aylıklardan
yapılacak kesintiler aylık tutarının % 25'ini geçemez.
Sosyal güvenlik destek primi ödenmiş
süreler, bu Kanuna göre sigortalılık süresi olarak değerlendirilmez,
ödenen primler 39 uncu madde hükmüne göre toptan ödeme olarak iade edilmez
ve bu sürelerle ilgili olarak 24/5/1983 tarihli ve 2829 sayılı Sosyal
Güvenlik Kurumlarına Tabi Olarak Geçen Hizmetlerin Birleştirilmesi
Hakkında Kanun hükümleri uygulanmaz.
MADDE 39. –
1479 sayılı Kanuna aşağıdaki geçici maddeler eklenmiştir.
GEÇİCİ MADDE 10. – Bu Kanunun yürürlüğe
girdiği tarihten önce yürürlükte bulunan hükümlere göre, bu Kanunun
yürürlüğe girdiği tarihi takip eden aybaşı itibariyle aylık bağlanmasına
hak kazananlar ile aylık bağlanmasına hak kazanmalarına iki tam yıl veya
daha az kalan sigortalıların, tam veya kısmi yaşlılık aylığı talep hakları
saklıdır.
Bu Kanunun yürürlüğe girdiği tarihten
önce sigortalı olanlardan, bu Kanunun yürürlüğe girdiği tarihi takip eden
aybaşı itibariyle, kadın ise 20, erkek ise 25 tam yıl prim ödeme süresinin
dolmasına;
a) 2 tam yıldan fazla, 3 tam yıl veya
daha az kalan, kadınlara 41, erkeklere 45 yaşını,
b) 3 tam yıldan fazla, 4 tam yıl veya
daha az kalan, kadınlara 43, erkeklere 46 yaşını,
c) 4 tam yıldan fazla, 5 tam yıl veya
daha az kalan, kadınlara 45, erkeklere 48 yaşını,
d) 5 tam yıldan fazla, 6 tam yıl veya
daha az kalan, kadınlara 47, erkeklere 50 yaşını,
e) 6 tam yıldan fazla, 7 tam yıl veya
daha az kalan, kadınlara 48, erkeklere 51 yaşını,
f) 7 tam yıldan fazla, 8 tam yıl veya
daha az kalan, kadınlara 49, erkeklere 52 yaşını,
g) 8 tam yıldan fazla, 9 tam yıl veya
daha az kalan, kadınlara 50, erkeklere 53 yaşını,
h) 9 tam yıldan fazla, 10 tam yıl veya
daha az kalan, kadınlara 51, erkeklere 54 yaşını,
ı) 10 tam yıldan fazla kalan, kadınlara
52, erkeklere 56 yaşını,
Doldurmaları, kadın ise 20, erkek ise
25 tam yıl prim ödemeleri şartıyla ve talepte bulunmaları halinde,
yaşlılık aylığı bağlanır.
Bu kanunun yürürlüğe girdiği tarihten
önce sigortalı olanlardan,15 tam yıl prim ödeme süresi ile kadın ise 50,
erkek ise 55 yaşını doldurma koşulunu, bu Kanunun yürürlüğe girdiği tarihi
takip eden aybaşından itibaren,
a) 2 tam yıldan fazla, 4 tam yıl veya
daha az süre içinde yerine getiren, kadınlara 51, erkeklere 56 yaşını,
b) 4 tam yıldan fazla, 6 tam yıl veya
daha az süre içinde yerine getiren, kadınlara 52, erkeklere 56 yaşını,
c) 6 tam yıldan fazla, 8 tam yıl veya
daha az süre içinde yerine getiren, kadınlara 53, erkeklere 57 yaşını,
d) 8 tam yıldan fazla, 10 tam yıl veya
daha az süre içinde yerine getiren, kadınlara 54, erkeklere 57 yaşını,
e) 10 tam yıldan fazla süre içinde
yerine getiren, kadınlara 56, erkeklere 58 yaşını,
Doldurmaları ve talepte bulunmaları
halinde, yaşlılık aylığı bağlanır.
GEÇİCİ MADDE 11. – Bu Kanunun yürürlüğe
girdiği tarihten önce bağlanan malûllük, yaşlılık ve ölüm aylıkları, bu
Kanunun yürürlüğe girdiği tarihten önce ödenen son aylık tutarlar esas
alınarak, bu Kanunun yürürlük tarihinden sonra 36 ncı maddenin son fıkrası
hükmüne göre artırılarak ödenir.
Bu Kanunun yürürlüğe girdiği tarihten
önce sigortalı olanlara bağlanacak yaşlılık aylığı ;
a) Sigortalının, aylık başlangıç
tarihindeki toplam sigortalılık süresi esas alınarak, bu Kanunun yürürlük
tarihinden önce bulunduğu gelir basamağının aylık başlangıç tarihinde
yürürlükte bulunan gelir tablosundaki değeri üzerinden, bu Kanunun
yürürlük tarihinden önceki hükümlere göre hesaplanan aylığının, bu Kanunun
yürürlüğe girdiği tarihe kadar geçen sigortalılık süresinin toplam
sigortalılık süresine orantılı olarak hesaplanan tutarı ile
b) Sigortalının, bu Kanunun yürürlük
tarihi ile aylık başlangıç tarihi arasında aylar itibariyle prim ödediği
gelir basamaklarının bu basamaklardaki prim ödeme süreleri de dikkate
alınarak, aylık başlangıç tarihinde yürürlükte bulunan gelir basamakları
üzerinden hesaplanacak ağırlıklı ortalamasının, aylık başlangıç
tarihindeki toplam sigortalılık süresi esas alınmak suretiyle bu Kanunun
36 ncı maddesinin ikinci fıkrasına göre bulunacak aylık bağlama oranı
üzerinden hesaplanan aylığın, bu Kanunun yürürlük tarihinden sonra geçen
sigortalılık süresinin toplam sigortalılık süresine orantılı olarak
hesaplanan tutarı,
Toplamıdır. Bu şekilde hesaplanan
aylık, bu Kanunun 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrasına göre artırılır.
İkinci fıkraya göre bağlanacak aylık,
sigortalının aylık başlangıç tarihindeki toplam sigortalılık süresi esas
alınarak, bu Kanunun yürürlük tarihinden önce bulunduğu gelir basamağı
üzerinden bu Kanunun yürürlük tarihinden önceki hükümlere göre hesaplanan
aylığının, bu Kanunun yürürlük tarihi ile aylık başlangıç tarihi arasında
geçen takvim yılları için, her yılın Aralık ayına göre Devlet İstatistik
Enstitüsü tarafından açıklanan en son temel yıllı kentsel yerler tüketici
fiyatları indeksindeki değişim oranı kadar artırılmış tutarından az
olamaz.
Bu Kanunun yürürlük tarihinden önce
sigortalı olanlara bağlanacak malûllük ve ölüm aylıkları, sigortalının bu
Kanunun yürürlüğe girdiği tarihten sonra sigortalılık süresinin bulunması
halinde, bu süreler esas alınarak hesaplanır.
GEÇİCİ MADDE 12. – Bu Kanunun yürürlük
tarihinden sonra primlerin ve aylıkların hesaplanmasına esas gelir
tablosunun 50 nci maddeye göre belirlenmesine kadar, Kanunun yayımı
tarihinden önceki hükümlere göre belirlenecek olan yirmidört basamaklı
gösterge tablosunun uygulanmasına devam edilir.
Bu Kanunun yürürlüğe girdiği tarihten
sonra 50 nci maddeye göre belirlenmesi gereken gelir basamaklarının
hesaplanmasında yukarıdaki fıkra gereğince uygulanan gelir basamakları
esas alınır.
V. BÖLÜM
TARIMDA KENDİ ADINA VE HESABINA ÇALIŞANLAR
SOSYAL SİGORTALAR KANUNU İLE İLGİLİ DEĞİŞİKLİKLER
MADDE 40. –
17/10/1983 tarihli ve 2926 sayılı Tarımda Kendi Adına ve Hesabına
Çalışanlar Sosyal Sigortalar Kanununun 17 nci maddesi aşağıdaki şekilde
değiştirilmiştir.
Yaşlılık aylığından yararlanma
şartları
Madde 17. – Yaşlılık aylığından
yararlanabilmek için sigortalının;
a) Yazılı talepte bulunması, talepte
bulunduğu tarihte prim ve her türlü borçlarını ödemiş olması,
b) Kadın ise 58, erkek ise 60 yaşını
doldurmuş ve 25 tam yıl sigorta primi ödemiş olması,
Şarttır.
Kadın ise 60, erkek ise 62 yaşını
dolduran ve en az 15 tam yıl prim ödeyen sigortalılara da kısmi yaşlılık
aylığı bağlanır.
MADDE 41. –
2926 sayılı Kanunun 31 inci maddesi aşağıdaki şekilde değiştirilmiştir.
Prim oranı ve hesaplanması
Madde 31. – Bu Kanuna göre ödenecek
malüllük, yaşlılık ve ölüm sigortası primi, sigortalının seçtiği veya
intibak ettirildiği gelir basamağının % 20’sidir.
MADDE 42. –
2926 sayılı Kanunun 36 ncı maddesinin ikinci fıkrası aşağıdaki şekilde
değiştirilmiştir.
Sigortalılar tarafından ödenmesi
gereken primler süresi içinde ve tam olarak ödenmezse, primlerin ödenmeyen
kısmına, sürenin bittiği tarihten başlayarak, gecikilen her ay için
21/7/1953 tarihli ve 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında
Kanunla belirlenen gecikme zammı oranları uygulanarak sigortalılardan
tahsil edilir."
MADDE 43. –
2926 sayılı Kanuna aşağıdaki ek madde eklenmiştir.
Askerlik borçlanması
EK MADDE 2- Bu Kanuna göre sigortalı
olanlar, askerlikte er olarak geçen hizmet süreleri ile yedek subay
okulunda geçen sürelerinin tamamını borçlanabilirler. Borçlanılan süreye
ait primler, talebin yapıldığı ay itibariyle sigortalının bulunduğu
basamak üzerinden ödemek zorunda olduğu yürürlükteki prim tutarları esas
alınarak hesaplanır ve talep tarihinden itibaren üç ay içinde ödenir.
Öngörülen süre içinde borçların tamamen ödenmemesi halinde, borçlanma
talepleri geçersiz sayılır. Ancak, sigortalıların yeniden talepte bulunma
hakları saklıdır.
Bu Kanuna göre tespit edilen
sigortalılık başlangıç tarihinden önceki süreler için borçlandırılma
halinde, sigortalılığın başlangıç tarihi borçlandırılan süre kadar geriye
götürülür.
Sigortalının ölümü halinde hak
sahipleri de borçlanma talebinde bulunabilirler. Borçlanılan tutarın
süresi içinde hak sahiplerince ödenmesi halinde ölüm aylığı, borcun
ödendiği tarihi takip eden aybaşından itibaren başlar.”
MADDE 44. –
2926 sayılı Kanuna aşağıdaki geçici maddeler eklenmiştir.
GEÇİCİ MADDE 7. – Bu Kanunun yürürlüğe
girdiği tarihten önce yürürlükte bulunan hükümlere göre, bu Kanunun
yürürlüğe girdiği tarihi takip eden aybaşı itibariyle aylık bağlanmasına
hak kazananlar ile aylık bağlanmasına hak kazanmalarına iki tam yıl veya
daha az kalan sigortalıların, tam veya kısmi yaşlılık aylığı talep hakları
saklıdır.
Bu Kanunun yürürlüğe girdiği tarihten
önce sigortalı olanlardan, bu Kanunun yürürlüğe girdiği tarihi takip eden
aybaşı itibariyle, kadın ise 20, erkek ise 25 tam yıl prim ödeme süresinin
dolmasına;
a) 2 tam yıldan fazla, 3 tam yıl veya
daha az kalan, kadınlara 41, erkeklere 45 yaşını,
b) 3 tam yıldan fazla, 4 tam yıl veya
daha az kalan, kadınlara 43, erkeklere 46 yaşını,
c) 4 tam yıldan fazla, 5 tam yıl veya
daha az kalan, kadınlara 45, erkeklere 48 yaşını,
d) 5 tam yıldan fazla, 6 tam yıl veya
daha az kalan, kadınlara 47, erkeklere 50 yaşını,
e) 6 tam yıldan fazla, 7 tam yıl veya
daha az kalan, kadınlara 48, erkeklere 51 yaşını,
f) 7 tam yıldan fazla, 8 tam yıl veya
daha az kalan, kadınlara 49, erkeklere 52 yaşını,
g) 8 tam yıldan fazla, 9 tam yıl veya
daha az kalan, kadınlara 50, erkeklere 53 yaşını,
h) 9 tam yıldan fazla, 10 tam yıl veya
daha az kalan, kadınlara 51, erkeklere 54 yaşını,
ı) 10 tam yıldan fazla kalan, kadınlara
52, erkeklere 56 yaşını,
Doldurmaları, kadın ise 20, erkek ise
25 tam yıl prim ödemeleri şartıyla ve talepte bulunmaları halinde,
yaşlılık aylığı bağlanır.
Bu Kanunun yürürlüğe girdiği tarihten
önce sigortalı olanlardan,15 tam yıl prim ödeme süresi ile kadın ise 50,
erkek ise 55 yaşını doldurma koşulunu, bu Kanunun yürürlüğe girdiği tarihi
takip eden aybaşından itibaren,
a) 2 tam yıldan fazla, 4 tam yıl veya
daha az süre içinde yerine getiren, kadınlara 51, erkeklere 56 yaşını,
b) 4 tam yıldan fazla, 6 tam yıl veya
daha az süre içinde yerine getiren, kadınlara 52, erkeklere 56 yaşını,
c) 6 tam yıldan fazla, 8 tam yıl veya
daha az süre içinde yerine getiren, kadınlara 53, erkeklere 57 yaşını,
d) 8 tam yıldan fazla, 10 tam yıl veya
daha az süre içinde yerine getiren, kadınlara 54, erkeklere 57 yaşını,
e) 10 tam yıldan fazla süre içinde
yerine getiren, kadınlara 56, erkeklere 58 yaşını,
Doldurmaları ve talepte bulunmaları
halinde, yaşlılık aylığı bağlanır.
GEÇİCİ MADDE 8. – Sigortalıların 36 ncı
madde hükmünün yürürlüğe girdiği tarihe kadar mevcut prim borçları
değişiklikten önceki hükümler çerçevesinde hesap ve tahsil edilir.
VI. BÖLÜM
İŞ KANUNU İLE İLGİLİ DEĞİŞİKLİKLER
MADDE 45. –
1475 sayılı İş Kanununun Kıdem Tazminatı başlıklı 14 üncü maddesinin
birinci fıkrasına aşağıdaki 5 numaralı bent eklenmiştir.
5. 506 Sayılı Kanunun 60 ıncı
maddesinin birinci fıkrasının (A) bendinin (a) ve (b) alt bentlerinde
öngörülen yaşlar dışında kalan diğer şartları veya aynı Kanunun Geçici 81
inci maddesine göre yaşlılık aylığı bağlanması için öngörülen sigortalılık
süresini ve prim ödeme gün sayısını tamamlayarak kendi istekleri ile işten
ayrılmaları nedeniyle,
VII. BÖLÜM
İŞSİZLİK SİGORTASI
İşsizlik sigortasının amaç ve
kapsamı ile yetkili, görevli ve sorumlu kuruluşlar
MADDE 46. – İşsizlik sigortasının
amacı; işsizlik sigortasına ilişkin kuralları ve uygulama esaslarını
düzenlemek ve sigortalılara işsiz kalmaları halinde, bu Kanunda öngörülen
ödeme ve hizmetlerin yerine getirilmesini sağlamaktır.
Bu Kanun, 506 sayılı Sosyal Sigortalar
Kanununun 2 nci maddesinde belirtilen sigortalılar ile aynı Kanunun geçici
20 nci maddesinde açıklanan sandıklara tabi sigortalıları (Geçici 20 nci
madde kapsamında olmakla birlikte memur veya 22/1/1990 tarihli ve 399
sayılı Kamu İktisadi Teşebbüsleri Personel Rejiminin Düzenlenmesi ve 233
sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin Bazı Maddelerinin Yürürlükten
Kaldırılmasına Dair Kanun Hükmünde Kararnameye tabi sözleşmeli statüde
bulunanlar hariç) ve mütekabiliyet esasına dayalı olarak yapılan
anlaşmalara göre çalışan yabancı işçileri kapsar.
506 sayılı Sosyal Sigortalar Kanununun
3 üncü maddesinde sigortalı sayılmayanlar ile sosyal güvenlik
kuruluşlarından yaşlılık aylığı alıp da sosyal güvenlik destek primi
ödeyerek ya da ödemeksizin çalışanlar bu Kanun kapsamına dahil değildir.
İşsizlik sigortası primlerinin
toplanmasından Sosyal Sigortalar Kurumu, diğer her türlü hizmet ve
işlemlerin yapılmasından İş ve İşçi Bulma Kurumu Genel Müdürlüğü görevli,
yetkili ve sorumludur. Bu amaçla, İş ve İşçi Bulma Kurumu bünyesinde;
İşsizlik Sigortası Fonuna aktarılan işçi, işveren ve devlet katkılarının
Fon Yönetim Kurulu kararları çerçevesinde değerlendirilmesine ilişkin
işlemleri yürütmek, primlerin kişi bazında kaydını tutmak, işsizlik
ödeneği ödenmesine ilişkin her türlü işlemleri yapmak, hastalık ve analık
sigortası primlerinin Sosyal Sigortalar Kurumuna yatırılmasını sağlamak,
işsizlere yönelik mesleki eğitim tedbirleri ile ilgili işlemleri yapmak ve
bu Kanunun uygulanması ile ilgili olarak Kanunla verilen diğer görevleri
yerine getirmek üzere İşsizlik Sigortası Daire Başkanlığı kurulmuştur.
Bu Kanunun 46, 47, 48, 49, 50, 51, 52,
53, 54, 55 ve 57 nci maddeleri ile Geçici 1 inci maddesinde geçen “bu
Kanun” ibareleri işsizlik sigortasına ilişkin hükümler için
kullanılmıştır.
İşsizlik sigortası ile ilgili
tanımlar
MADDE 47. –
a) Bakanlık : Çalışma ve Sosyal
Güvenlik Bakanlığını,
b) Kurum : İş ve İşçi Bulma Kurumu
Genel Müdürlüğünü,
c) İşsizlik sigortası : Bir işyerinde
çalışırken, çalışma istek, yetenek, sağlık ve yeterliliğinde olmasına
rağmen, herhangi bir kasıt ve kusuru olmaksızın işini kaybeden
sigortalılara işsiz kalmaları nedeniyle uğradıkları gelir kaybını belli
süre ve ölçüde karşılayan, sigortacılık tekniği ile faaliyet gösteren
zorunlu sigortayı,
d) Sigortalı : Bu Kanun kapsamına giren
bir işyerinde bir hizmet akdine dayalı olarak çalışan ve çalıştığı süre
içerisinde işsizlik sigortası primi ödeyen kimseyi,
e) Sigortalı işsiz : Bu Kanun kapsamına
giren bir işyerinde bir hizmet akdine dayalı ve sigortalı olarak
çalışırken bu Kanunun ilgili maddelerinde belirtilen nedenlerle işini
kaybeden ve Kuruma başvurarak çalışmaya hazır olduğunu bildiren kimseyi,
f) İşsizlik sigortası primi : İşsizlik
sigortasının gerektirdiği her türlü ödeme ile hizmet giderlerini
karşılamak amacıyla bu Kanunda belirtilen esas ve usullere göre Devlet,
işveren ve sigortalı tarafından ödenen primi,
g) Fon : İşsizlik sigortası primleri
ile bu primlerin değerlendirilmesinden elde edilen kazanç ve iratların,
Devlet tarafından yapılacak katkı ve yardımların, ayrıca bu Kanun
gereğince işçi ve işverenlerden alınacak ceza, gecikme zammı ve faizler
ile diğer her türlü gelir ve kazançların toplandığı ve Devlet güvencesinde
olan İşsizlik Sigortası Fonunu,
h) İşsizlik ödeneği : Sigortalı
işsizlere bu Kanunda belirtilen süre ve miktarda yapılan parasal ödemeyi,
i) İşveren : Bu Kanunun uygulanmasında
46 ncı maddede belirtilen sigortalıları çalıştıran gerçek veya tüzel
kişileri,
j) İşveren vekili : İşveren nam ve
hesabına işin yönetimi görevini yapan kimseleri,
k) İşyeri : Bu Kanunun uygulanmasında
46 ncı maddede belirtilen sigortalıların işlerini yaptıkları yerleri,
İfade eder.
Bu Kanunda geçen işveren deyimi işveren
vekilini de kapsar. İşveren vekili, bu Kanunda belirtilen
yükümlülüklerinden dolayı aynen işveren gibi sorumludur.
İşin niteliği ve yürütülmesi bakımından
işyerine bağlı bulunan yerlerle dinlenme, çocuk emzirme, yemek, uyku,
yıkanma, muayene ve bakım, beden veya meslek eğitimi yerleri, avlu veya
büro gibi diğer eklentiler ve araçlar da işyerinden sayılır.
İşsizlik sigortasına ilişkin genel
hükümler
MADDE 48. – İşsizlik sigortası
zorunludur. Bu Kanun kapsamına giren ve halen çalışmakta olanlar bu
Kanunun yürürlüğe girdiği tarihte, yeni girenler ise işe başladıkları
tarihten itibaren sigortalı olurlar.
506 sayılı Sosyal Sigortalar Kanununun
8 ve 9 uncu maddelerine göre Sosyal Sigortalar Kurumuna bildirilmiş olan
işyeri ve sigortalılar Kuruma da bildirilmiş sayılır.
Sigortalılığın başlamasıyla birlikte,
sigortalılar ile bunların işverenlerinin sigorta hak ve yükümlülükleri de
işlemeye başlar.
İşveren, hizmet akdi 51 inci maddede
belirtilen hallerden birisine dayalı olarak sona ermiş olan sigortalılar
hakkında; örneği Kurumca hazırlanacak üç nüsha işten ayrılma bildirgesi
düzenleyip, 15 gün içinde bir nüshasını Kuruma göndermek, bir nüshasını
sigortalı işsize vermek ve bir nüshasını da işyerinde saklamakla
yükümlüdür.
Sigortalı işsizin, bu maddede
belirtilen ödeme ve hizmetlerden yararlanabilmesi için işten ayrılma
bildirgesi ile birlikte hizmet akdinin feshedildiği tarihi izleyen günden
itibaren otuz gün içinde Kuruma doğrudan başvurması gerekir. Mücbir
sebepler dışında, başvuruda gecikilen süre işsizlik ödeneği almaya hak
kazanılan toplam süreden düşülür.
Sigortalı işsizlere bu Kanunda
belirtilen esas ve usuller çerçevesinde, Kurumca aşağıda belirtilen
ödemeler yapılır ve hizmetler sağlanır;
a) İşsizlik ödeneği,
b) Hastalık ve analık sigortası
primleri,
c) Yeni bir iş bulma,
d) Meslek geliştirme, edindirme ve
yetiştirme eğitimi.
Kurum işsizlik ödeneği alan sigortalı
işsizlere mesleklerine uygun ve son yaptıkları işin ücret ve çalışma
koşullarına yakın bir iş bulunması hususunda çalışmalar yapar. Kendilerine
bu şekilde bir iş bulunamayanlara verilecek meslek geliştirme, edindirme
ve yetiştirme eğitiminin esas ve usulleri yönetmelikle belirlenir.
İşveren tarafından geçici görevle
yabancı ülkeye gönderilen sigortalıların hak ve yükümlülükleri bu görevi
yaptıkları sürece devam eder. Ülkeye dönmeleri ve 51 inci maddede
belirtilen koşulları yerine getirmeleri halinde kendilerine işsizlik
sigortasından hak ettikleri ödemeler yapılır ve hizmetlerden
yararlanmaları sağlanır.
İşsizlik sigortası primleri ile
sağlık sigortası primlerine ilişkin hükümler
MADDE 49. – İşsizlik sigortasının
gerektirdiği ödemeleri, hizmet ve yönetim giderlerini karşılamak üzere, bu
Kanunun 46 ncı maddesi kapsamına giren tüm sigortalılar, işverenler ve
Devlet, işsizlik sigortası primi öder. İşsizlik sigortası primi,
sigortalının 17/7/1964 tarihli ve 506 sayılı Sosyal Sigortalar Kanununun
77 ve 78 inci maddelerinde belirtilen prime esas aylık brüt
kazançlarından, her ne ad altında olursa olsun ay itibarıyla ödenmesi
mutad olanların brütü üzerinden, % 2 sigortalı, % 3 işveren ve % 2 Devlet
payı olarak alınır. Sigortalıya yapılan ödemelerin ay itibarıyla ödenmesi
mutad olan ödemelerden olup olmadığı hususundaki tereddütleri gidermeye
Bakanlık yetkilidir.
İşverenler, işsizlik sigortasına
ilişkin %3 oranındaki yükümlülükleri nedeniyle sigortalıların
ücretlerinden herhangi bir indirim veya kesinti yapamazlar.
Herhangi bir nedenle işçinin
sigortalılık durumunun sona ermesi halinde, o ana kadar işçiden ve
işverenden kesilen işsizlik sigortası primleri ile Devlet payı iade
edilmez.
İşsizlik sigortasına işverenlerce
ödenen primler kazancın tespitinde gider olarak kabul edilir,
sigortalılarca ödenen primler de gerçek ücretin hesaplanmasında gelir
vergisi matrahından indirilir.
Sigortalı işçilerin, işverenlerin ve
Devletin her ay için ödeyecekleri işsizlik sigortası primlerinin hesabı,
günlük kazancın ve sınırlarının belirlenmesi, prim belgeleri, işsizlik
sigortası primlerinin ödenmesi, ödenmeyen primler ve cezalar için
düzenlenecek belgeler, yeni işverenin sorumluluğu, teminatın ve
hakedişlerin prim borcuna karşılık tutulması, yersiz olarak alınan
primlerin iadesi hususlarında 506 sayılı Sosyal Sigortalar Kanununun 77,
78, 79, 80, 81, 82, 83 ve 84 üncü maddeleri hükümleri uygulanır.
İşsizlik sigortası primlerinin
toplanmasından, sigortalı ve işyeri bazında kayıtların tutulmasından,
toplanan primler ile uygulanacak gecikme zammı, faiz ve cezaların Fona
aktarılmasından, teminat ve hakedişlerin prim borcuna karşılık
tutulmasından, yersiz olarak alınan primlerin iadesinden Sosyal Sigortalar
Kurumu görevli, yetkili ve sorumludur.
Sosyal Sigortalar Kurumu bir ay içinde
tahsil ettiği primler ile gecikme zammı, faiz ve cezaları ayrı ayrı
göstermek suretiyle tahsil edildiği ayı izleyen ayın 15’ine kadar Fona
aktarır. Uygulamaya ilişkin hususlar Sosyal Sigortalar Kurumu ve Kurum
arasında düzenlenen bir protokol ile belirlenir.
Kurum, Sosyal Sigortalar Kurumunun ay
itibarıyla Fona intikal ettirdiği işçi ve işveren payları toplamının beşte
ikisini Devlet payı olarak Hazine Müsteşarlığından talep eder. Hazine
Müsteşarlığı talep edilen miktarı talep tarihini izleyen onbeş gün içinde
Fona aktarır.
İşsizlik ödeneğinin; miktarı , ödeme
süreleri ve zamanı ile sağlık primleri
ve geçici
işgöremezlik durumu
MADDE 50. – Günlük işsizlik ödeneği,
sigortalının son dört aylık prime esas kazançları dikkate alınarak
hesaplanan günlük ortalama net kazancının % 50' sidir. Bu suretle
hesaplanan işsizlik ödeneği miktarı 25/8/1971 tarihli ve 1475 sayılı İş
Kanununun 33 üncü maddesine göre sanayi kesiminde çalışan onaltı yaşından
büyük işçiler için uygulanan aylık asgari ücretin netini geçemez.
Hizmet akdinin sona ermesinden önceki
son 120 gün prim ödeyerek sürekli çalışmış olanlardan, son üç yıl içinde;
a) 600 gün sigortalı olarak çalışıp
işsizlik sigortası primi ödemiş olan sigortalı işsizlere 180 gün,
b) 900 gün sigortalı olarak çalışıp
işsizlik sigortası primi ödemiş olan sigortalı işsizlere 240 gün,
c) 1080 gün sigortalı olarak çalışıp
işsizlik sigortası primi ödemiş olan sigortalı işsizlere 300 gün,
Süre ile işsizlik ödeneği verilir.
İşsizlik ödeneği her ayın sonunda aylık
olarak işsizin kendisine ödenir. İlk işsizlik ödeneği ödemesi ise ödeneğe
hak kazanılan tarihi izleyen ayın sonunda yapılır. İşsizlik ödeneği damga
vergisi hariç herhangi bir vergi ve kesintiye tabi tutulmaz. İşsizlik
ödeneği, nafaka borçları dışında haciz veya başkasına devir ve temlik
edilemez. Sigortalının kusurundan kaynaklandığı belirlenen fazla ödemeler
yasal faizi ile birlikte geri alınır.
Sigortalı, işsizlik ödeneğinden
yararlanma süresini doldurmadan tekrar işe girer ve işsizlik sigortası
ödeneğinden yararlanmak için bu Kanunun öngördüğü şartları yerine
getiremeden yeniden işsiz kalırsa, daha önce hakettiği işsizlik ödeneği
süresini dolduruncaya kadar bu haktan yararlanmaya devam eder. Bu Kanunun
öngördüğü şartları yerine getirmek suretiyle yeniden işsiz kalınması
halinde ise sadece bu yeni hak sahipliğinden doğan süre kadar işsizlik
ödeneği ödenir.
Sigortalı işsizin, hastalık ve analık
sigortalarına ait primleri Fon tarafından işsizlik ödeneğinin ödendiği
sürece ilk altı ay için 2/3 oranında, izleyen aylarda tam olarak Sosyal
Sigortalar Kurumuna aktarılır. Bu primler, sigorta primlerinin hesabında
esas alınan alt kazanç sınırı üzerinden hesaplanır.
İşsizlik sigortasının ödenme süresi
içinde ödenmesi gereken geçici işgöremezlik ödeneğinin miktarı işsizlik
ödeneği miktarından fazla olamaz. Geçici işgöremezlik ödeneğinin ödendiği
dönemde, bu maddede öngörülen hastalık ve analık sigortalarına ait
primlerle 49 uncu maddede öngörülen işsizlik sigortası primleri ödenmez.
İşsizlik ödeneğine hak kazanmanın
şartları
MADDE 51. –
Bu Kanun uyarınca sigortalı sayılanlardan hizmet akitleri aşağıda
belirtilen hallerden birisine dayalı olarak sona erenler, Kuruma süresi
içinde şahsen başvurarak yeni bir iş almaya hazır olduklarını
kaydettirmeleri, hizmet akitlerinin sona ermesinden önceki son üç yıl
içinde en az 600 gün sigortalı olarak çalışıp işsizlik sigortası primi
ödemiş ve işten ayrılmadan önceki son 120 gün içinde prim ödeyerek sürekli
çalışmış olmaları kaydıyla işsizlik ödeneği almaya hak kazanırlar.
a) 25/8/1971 tarihli ve 1475 sayılı İş
Kanununun 13 üncü maddesi veya 20/4/1967 tarihli ve 854 sayılı Deniz İş
Kanununun 16 ncı maddesi ya da 13/6/1952 tarihli ve 5953 sayılı Basın
Mesleğinde Çalışanlarla Çalıştıranlar Arasındaki Münasebetlerin Tanzimi
Hakkında Kanunun 6 ncı maddesinin dördüncü fıkrasında belirtilen bildirim
önellerine uygun olarak hizmet akdi işveren tarafından sona erdirilmiş
olmak,
b) Hizmet akdi, süresi belli olsun veya
olmasın sürenin bitiminden önce veya bildirim önelini beklemeksizin 1475
sayılı İş Kanununun 16 ncı maddesinin (I), (II) ve (III) numaralı
bentlerine veya 854 sayılı Deniz İş Kanununun 14 üncü maddesinin (II) ve (III)
numaralı bentlerine veya 5953 sayılı Basın Mesleğinde Çalışanlarla
Çalıştıranlar Arasındaki Münasebetlerin Tanzimi Hakkında Kanunun 7 nci
maddesi ile 11 inci maddesinin birinci fıkrasına göre sigortalı tarafından
feshedilmiş olmak,
c) Hizmet akdi, süresi belli olsun veya
olmasın sürenin bitiminden önce veya bildirim önelini beklemeksizin 1475
sayılı İş Kanununun 17 nci maddesinin (I) ve (III) numaralı bentlerine
veya 854 sayılı Deniz İş Kanununun 14 üncü maddesinin (III) numaralı
bendine veya 5953 sayılı Basın Mesleğinde Çalışanlarla Çalıştıranlar
Arasındaki Münasebetlerin Tanzimi Hakkında Kanunun 12 nci maddesinin
birinci fıkrasına göre işveren tarafından feshedilmiş olmak,
d) Hizmet akdinin belirli süreli olması
halinde, bu sürenin bitimi nedeniyle işsiz kalmak, 854 sayılı Deniz İş
Kanununun 7 nci maddesinin (II) numaralı bendinde belirtilen hizmet
akdinin belirli bir sefer için yapılmış olması nedeniyle sefer sonunda
işsiz kalmak,
e) İşyerinin el değiştirmesi veya
başkasına geçmesi, kapanması veya kapatılması, işin veya işyerinin
niteliğinin değişmesi nedenleriyle işten çıkarılmış olmak, 854 sayılı
Deniz İş Kanununun 14 üncü maddesinin (IV) numaralı bendindeki nedenlerle
işsiz kalmak,
f) 24/11/1994 tarihli ve 4046 sayılı
Özelleştirme Uygulamalarının Düzenlenmesine ve Bazı Kanun ve Kanun
Hükmünde Kararnamelerde Değişiklik Yapılmasına Dair Kanunun 21 inci
maddesi kapsamında işsiz kalmak.
Ancak, işsizlik ödeneğine hak
kazanabilmek için hizmet akdinin başvuru sırasında grev, lokavt veya
kanundan doğan ödevler nedeniyle askıya alınmamış olması ve sigortalının
herhangi bir sosyal güvenlik kuruluşundan gelir veya aylık almaması
gerekmektedir.
İşsizlik ödeneği ödenmesinde hak
düşürücü nedenler
MADDE 52. – İşsizlik ödeneği almakta
iken;
a) Kurumca teklif edilen mesleklerine
uygun ve son çalıştıkları işin ücret ve çalışma koşullarına yakın ve
ikamet edilen yerin belediye mücavir alanı sınırları içinde bir işi haklı
bir nedene dayanmaksızın reddeden,
b) İşsizlik ödeneği aldığı sürede gelir
getirici bir işte çalıştığı veya herhangi bir sosyal güvenlik kuruluşundan
gelir veya aylık aldığı tespit edilen,
c) Kurum tarafından önerilen meslek
geliştirme, edindirme ve yetiştirme eğitimini haklı bir neden göstermeden
reddeden veya kabul etmesine karşın devam etmeyen,
d) Haklı bir nedene dayanmaksızın Kurum
tarafından yapılan çağrıları zamanında cevaplamayan, istenilen bilgi ve
belgeleri öngörülen süre içinde vermeyen,
Sigortalı işsizlerin işsizlik
ödenekleri kesilir.
Ancak (c) ve (d) bendlerinde öngörülen
ödeneklerin kesilme gerekçesinin ortadan kalkması halinde, işsizlik
ödeneği ödenmesine yeniden başlanır. Şu kadarki bu suretle yapılacak
ödemenin süresi başlangıçta belirlenmiş olan toplam hak sahipliği
süresinin sonunu geçemez.
Muvazzaf askerlik dışında herhangi bir
nedenle silah altına alınanlarla hastalık ve analık nedeniyle geçici
işgöremezlik ödeneği almaya hak kazanan sigortalı işsizlerin işsizlik
ödeneklerinin ödenmesi bu durumların devamı süresince durdurulur.
Kurumun müfettişleri ile sigorta
müfettişleri, bu Kanunun uygulanması ile ilgili olarak Kurumlarının görev
alanlarına giren hususlarda teftiş, kontrol ve denetleme yetkisini
haizdirler.
Fonun kuruluşu, yönetimi, denetimi,
gelirleri, giderleri ile mal ve alacaklarının
tabi
olacağı hükümler
MADDE 53. – Bu Kanunun gerektirdiği
görev ve hizmetler için mali kaynak sağlamak, piyasa şartlarında
kaynakları değerlendirmek, Kanunun öngördüğü ödemelerde bulunmak üzere
“İşsizlik Sigortası Fonu” kurulmuştur.
Fon, Bakanın ve Hazine Müsteşarlığının
bağlı olduğu Bakanın önerisi üzerine müşterek kararname ile atanan birer
temsilci ile en fazla işçi ve işvereni temsil eden işçi ve işveren
konfederasyonları tarafından seçilen birer üyeden oluşan dört kişilik Fon
Yönetim Kurulunun kararları çerçevesinde Kurum tarafından işletilir ve
yönetilir. Üyelerin görev süresi 4 yıldır. İlk defa atanan ve seçilen
üyelerden, ikinci yılın sonunda biri kamu, diğeri sosyal taraflardan kura
sonucu belirlenen iki üyenin yerine yeni üye ataması ve seçimi yapılır.
Süreleri biten üyeler yeniden seçilebilir. Üyeliklerde süre dolmadan
herhangi bir sebeple boşalma olduğu takdirde, boşalan üyelikler için
bunların görev sürelerini tamamlamak üzere 1 ay içinde atama veya seçim
yapılır.
Yönetim Kurulu Başkan ve üyelerinin
görev süreleri dolmadan görevlerine son verilemez. Ancak atanmaları veya
seçilmeleri için gerekli şartları kaybettikleri tespit edilenler ve
görevleri ile ilgili olarak işledikleri suçlardan dolayı haklarında
verilen mahkumiyet kararı kesinleşenler, süreleri dolmadan atanmalarındaki
veya seçilmelerindeki usûle göre görevden alınırlar. Fon Yönetim Kuruluna
Bakanlık temsilcisi Başkanlık eder, Yönetim Kurulu üye tam sayısının salt
çoğunluğu ile toplanır, kararların alınmasında oyların eşit olması
durumunda Başkanın tarafı çoğunlukta sayılır.
Fon Yönetim Kurulu üyelerinin; Devlet
memurluğuna atanabilme şartlarını taşımaları ve siyasi parti organlarında
görevli bulunmamaları, ayrıca atama ile gelecek üyelerin hukuk, iktisat,
maliye, finans, işletme, kamu yönetimi, sosyal politika veya iş hukuku
dallarında en az lisans düzeyinde öğrenim yapmış olmaları zorunludur.
Toplantılara iştirak eden Yönetim
Kurulu başkan ve üyeleri, her ay 8/6/1984 tarihli ve 233 Sayılı Kamu
İktisadi Teşebbüsleri Hakkında Kanun Hükmünde Kararname kapsamındaki Kamu
İktisadi Teşebbüsleri Yönetim Kurulu üyelerine tanınan mali haklardan
yararlandırılırlar. Toplantıya katılmayan üyelerin ücretlerinden, Yönetim
Kurulu Yönetmeliğine göre kesinti yapılır.
Fon Yönetim Kurulunun çalışmasına ve
fon kaynaklarının değerlendirilmesine ilişkin usul ve esaslar; Bakanlık,
Maliye Bakanlığı, Hazine Müsteşarlığı, T.C. Merkez Bankası ve Sermaye
Piyasası Kurulu Başkanlığının müştereken hazırlayacakları ve Bakanlar
Kurulunca çıkarılacak yönetmelikle belirlenir. Fon, Başbakanlık Yüksek
Denetleme Kurulu tarafından denetlenir.
Fonun;
A) Gelirleri;
a) İşsizlik sigortası primlerinden,
b) Bu primlerin değerlendirilmesinden
elde edilen kazanç ve iratlardan,
c) Fonun açık vermesi durumunda
Devletçe sağlanacak katkılardan,
d) Bu Kanun gereğince sigortalı ve
işverenlerden alınacak ceza, gecikme zammı ve faizlerden,
e) Diğer gelir ve kazançlar ile
bağışlardan,
B) Giderleri;
a) Sigortalı işsizlere verilen
ödeneklerden,
b) Hastalık ve analık sigortası
primlerinden,
c) Meslek geliştirme, edindirme ve
yetiştirme eğitimi giderlerinden,
d) İşsizlik sigortası hizmetlerinin
yerine getirilebilmesi için Fon Yönetim Kurulunun onayı üzerine Kurum
tarafından yapılan giderler ile hizmet binası kiralanması, hizmet satın
alınması, bilgisayar, bilgisayar yazılım ve donanımı alınması, Yönetim
Kurulu üyelerinin ücret ve yolluk ödemelerinden,
Oluşur.
Bu fon bütçe kapsamı dışında olup,
gelirlerinden hiç bir şekilde kesinti yapılamaz ve Genel Bütçeye gelir
kaydedilemez. Fon’un gelir ve giderleri üçer aylık dönemler halinde
1/6/1989 tarihli ve 3568 sayılı Kanuna göre ruhsat almış, denetim
yetkisine sahip meslek mensubu Yeminli Mali Müşavirlere denetlettirilerek
denetim raporlarının sonuçları ilan edilir.
Fon; 26/5/1927 tarihli ve 1050 sayılı
Muhasebe-i Umumiye Kanunu, 8/9/1983 tarihli ve 2886 sayılı Devlet İhale
Kanunu ve 21/2/1967 tarihli ve 832 sayılı Sayıştay Kanununa tabi değildir.
Fon gelirleri ile bu gelirlerle alınan mallar Kuruma aittir. Kurumun
malları 9/6/1932 tarihli ve 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu ile 1/3/1926
tarihli ve 765 sayılı Türk Ceza Kanunu bakımından Devlet malı hükmünde
olup, alacakları da Devlet alacağı derecesinde ayrıcalıklıdır. Fon, damga
vergisi hariç her türlü vergi, resim ve harçtan muaftır.
İdari para cezaları ile idari
işlemlere karşı itirazlar
MADDE 54. – Kurumca dayanağı
belirtilmek suretiyle;
a) İşsizlik sigortasına ilişkin
yükümlülükleri nedeniyle sigortalıların ücretlerinden indirim veya kesinti
yapan işverenlere her bir sigortalı için 25/8/1971 tarihli ve 1475 sayılı
İş Kanununun 33 üncü maddesine göre sanayi kesiminde çalışan onaltı
yaşından büyük işçiler için uygulanan aylık asgari ücret tutarında,
b) 48 inci maddede öngörülen işten
ayrılma bildirgesini Kuruma vermeyen işverenlere her bir fiil için ayrı
ayrı 25/8/1971 tarihli ve 1475 sayılı İş Kanununun 33 üncü maddesine göre
sanayi kesiminde çalışan onaltı yaşından büyük işçiler için uygulanan
aylık asgari ücretin iki katı tutarında,
İdari para cezası verilir.
İdari para cezaları tebliğ tarihinden
itibaren 7 gün içinde Kuruma ödenir veya aynı süre içinde Kurumun ilgili
ünitesine itiraz edilebilir. İtiraz takibi durdurur. Kurumca itirazı
reddedilenler, kararın kendilerine tebliğ tarihinden itibaren 7 gün içinde
yetkili sulh ceza mahkemesine itiraz edebilirler. İtiraz üzerine verilen
kararlar kesindir. Mahkemeye başvurulması cezanın takip ve tahsilini
durdurmaz.
İşsizlik sigortası uygulamasına ilişkin
işlemlere karşı sigortalıların ve işverenlerin yapacakları itirazlardan
Sosyal Sigortalar Kurumuna verilen görevlerle ilgili olanlar adı geçen
Kuruluşa, diğerleri ise Kuruma yapılır. İtirazların, işlemin tebliğ
tarihinden itibaren 15 gün içinde yapılması ve 30 gün içinde
sonuçlandırılması zorunludur. Yapılan itirazlar daha önce yapılmış bulunan
işlemlerin uygulanmasını geciktirmez. İtiraz yoluna başvurulmuş olması
ilgililerin yargı yoluna başvurma haklarını ortadan kaldırmaz.
Yönetmelik
MADDE 55. –
Bu Kanunda çıkarılması öngörülen yönetmelikler, Kanunun yürürlüğe girdiği
tarihten itibaren altı ay içinde çıkarılır.
VIII. BÖLÜM
DEĞİŞTİRİLEN İBARELER
MADDE 56. –
A) 17/7/1964 tarihli ve 506 sayılı Sosyal Sigortalar Kanununun;
1 - 60 ıncı maddesinin (B) fıkrasının
(b) alt bendindeki “25 yılı doldurmuş ve” ibaresi metinden çıkartılmış ve
“5000” rakamı “8100”,
2 - 63 üncü maddesinin (A) fıkrasının
üçüncü bendindeki “maddesinin (A) fıkrasının (a) bendine'' ibaresi
''maddesine”, (B) fıkrasının birinci bendindeki “%24” oranı “%30 ”,
3 - 64 üncü maddesinin (a) bendindeki
“kadın ise 50, erkek ise 55” ibaresi “kadın ise 58, erkek ise 60 ”,
4 - 106 ncı maddenin (a) fıkrasındaki
“55” ibaresi “60”,
5 - 140 ıncı maddesinin (e) bendinde
yer alan “ikinci” ibaresi “dördüncü”,
6 - Ek 24 üncü maddesinin (a)
fıkrasının birinci bendinde yer alan "12.919" rakamı "4.690.000",
B) 17/10/1983 tarihli ve 2925 sayılı
Tarım İşçileri Sosyal Sigortalar Kanununun;
1 - 5 inci maddesindeki "yılbaşından"
ibaresi "aybaşından",
2 - 24 üncü maddesindeki “50” ibaresi
“58”, “55” ibaresi “60”,
3 - 30 uncu maddesindeki "% 20" oranı
"% 30",
C) 8/6/1949 tarihli ve 5434 sayılı T.C.
Emekli Sandığı Kanununun;
1- 40 ıncı maddesinin birinci
fıkrasındaki "60" rakamı "61",
2 - 43 üncü maddesindeki "60 " rakamı
"61",
3 - 54 üncü maddesindeki "60" rakamı
"61",
4 - 62 nci maddesinin ikinci fıkrasının
(a) bendinin ikinci paragrafındaki "60" rakamı "61",
5 - 66 ncı maddesinin (f) fıkrasındaki
"60" rakamı "61",
6 - 82 nci maddesinin (a) ve ( ç)
bentlerindeki "60" rakamı "61", "10 yıldan az" ibareleri "15 yıldan az",
7 - 90 ıncı maddesindeki " iki yıllık"
ibaresi " oniki aylık" , "iki yıldan" ibaresi "oniki aydan",
D) 2/9/1971 tarihli ve 1479 sayılı
Esnaf ve Sanatkâ rlar ve Diğer Bağımsız Çalışanlar Sosyal Sigortalar
Kurumu Kanununun;
1 - 1479 sayılı Kanunun 32 nci
maddesinin birinci fıkrasında yer alan "kadın ise 50, erkek ise 55"
ibaresi " kadın ise 58, erkek ise 60",
2 - 39 uncu maddesinin birinci
fıkrasında yer alan " kadın ise 50, erkek ise 55" ibaresi "kadın ise 60,
erkek ise 62",
3 - 42 nci maddesinin birinci
fıkrasının (d) bendinde yer alan "(c) fıkrasına " ibaresi "son fıkrasına",
(e) bendinde yer alan "kadın ise 50, erkek ise 55' ten " ibaresi "kadın
ise 60, erkek ise 62 den",
4 - 45 inci maddesinin üçüncü
fıkrasında yer alan "% 60’ından" ibaresi "% 45’inden ",
E) 17/10/1983 tarihli ve 2926 sayılı
Tarımda Kendi Adına ve Hesabına Çalışanlar Sosyal Sigortalar Kanununun;
1 - 18 inci maddesinin ikinci
fıkrasının (b) bendinde yer alan "kadın ise 50, erkek ise 55" ibaresi
"kadın ise 58, erkek ise 60",
2 - 21 inci maddesinin birinci
fıkrasında yer alan “kadın ise 50, erkek ise 55 " ibaresi "kadın ise 60,
erkek ise 62 ",
3 - 41 inci maddesinin birinci
fıkrasında yer alan " kadın ise 50, erkek ise 55" ibaresi "kadın ise 58,
erkek ise 60",
Şeklinde değiştirilmiştir.
IX. BÖLÜM
DİĞER HÜKÜMLER
MADDE 57. –
Ekli (I) sayılı listede yer alan kadrolar ihdas edilerek, 190 sayılı Genel
Kadro ve Usulü Hakkında Kanun Hükmünde Kararnamenin eki (III) sayılı
cetvelin İş ve İşçi Bulma Kurumu Genel Müdürlüğüne ait bölümüne
eklenmiştir.
MADDE 58. –
Ekli (II) sayılı listede yer alan kadrolar ihdas edilerek 190 sayılı Kanun
Hükmünde Kararnamenin eki (III) sayılı cetvelin Sosyal Sigortalar Kurumu
Genel Müdürlüğüne ait bölümüne eklenmiştir.
MADDE 59. –
Sosyal Sigortalar Kurumu Genel Müdürlüğüne tahsis edilmiş bulunan serbest
kadrolar; Sosyal Sigortalar Kurumu Genel Müdürlüğü, Maliye Bakanlığı ve
Devlet Personel Başkanlığınca birlikte hazırlanacak norm kadro sayılarının
tespit edildiği yönetmeliğe uygun olarak merkez ve taşra birimleri
itibariyle dağıtılır. Bu yönetmelikte, dağıtım cetvellerinin vizesine
ilişkin usul ve esaslar ayrıca belirtilir. Norm kadro sayısının değişmesi
dışında kadroların dağılımı değiştirilemez.
Bu Kanunla Sosyal Sigortalar Kurumu
Genel Müdürlüğüne tahsis edilen Genel İdare ve Yardımcı Hizmetler sınıfı
kadrolarının % 50’sinde istihdam edilecek personel, Maliye Bakanlığının ve
Devlet Personel Başkanlığının uygun görüşü ile kamu kurum ve
kuruluşlarının aynı hizmet sınıfından ihtiyaç fazlası olduğu anlaşılan
kadrolarında çalışan personelden nakil yoluyla karşılanır. Bu şekilde
nakledilen personelin boşaltmış olduğu kadrolar ilgili kamu kurum ve
kuruluşlarının kadro cetvellerinden çıkarılarak iptal edilir.
Kadrolara ilişkin olarak bu maddede
belirtilmeyen hususlar hakkında 13/12/1983 tarihli ve 190 Sayılı Genel
Kadro ve Usulü Hakkında Kanun Hükmünde Kararnamenin 7 nci maddesinin son
fıkrası hariç olmak üzere diğer hükümleri uygulanır.
Kurumun, Sağlık Hizmetleri ile Yardımcı
Sağlık Hizmetleri sınıfına dahil kadrolarına açıktan ilk defa
atanacakların hizmet sürelerinin işe başlamalarını takiben en az ilk iki
yılında, kalkınmada öncelikli yörelerde görev ifa etmeleri zorunludur. İki
yıllık sürenin hesabında her türlü kanuni izin süreleri (yıllık izin ve
yataklı tedavi kurumlarında geçen tedavi süreleri hariç) dikkate alınmaz.
MADDE 60. –
Bu Kanunun 3, 4, 15, 25 ve 36 ncı maddelerinde öngörülen protez, ortez,
araç ve gereçlerden hangilerinin katılım payından muaf tutulacağına
ilişkin usul ve esaslar Maliye Bakanlığı, Çalışma ve Sosyal Güvenlik
Bakanlığı ile Sağlık Bakanlığınca müştereken tespit edilerek 1/1/2000
tarihine kadar Resmi Gazetede yayımlanır.
Yukarıdaki fıkra kapsamına girenlerden
17/8/1999 tarihinde meydana gelen deprem sonucunda yaralanan veya sakat
kalanlara verilecek protez, ortez, araç ve gereç bedelleri için katılım
payı alınmaz.
MADDE 61. –
17/6/1964 tarihli ve 506 Sayılı Sosyal Sigortalar Kanununun 86 ncı maddesi
kapsamında hastalık sigortasına tabi olanların tedavi giderleri Devlet
memuru ile diğer personel kanunlarına tabi kamu personeli olan eşlerinin
kurumlarınca karşılanmaz.
X. BÖLÜM
KALDIRILAN HÜKÜMLER
Kaldırılan hükümler
MADDE 62. –
1- 17/7/1964 tarihli ve 506 sayılı Sosyal Sigortalar Kanununun; 97 nci, Ek
20, Ek 21, Ek 22, Ek 23, Ek 34 ve Ek 35 inci,
2 - 17/10/1983 tarihli ve 2925 sayılı
Tarım İşçileri Sosyal Sigortalar Kanununun; 9, 11, 12, 18, 19, 27, 28, 29
ve 37 nci,
3- 9/3/1988 tarihli ve 3417 sayılı
Çalışanların Tasarrufa Teşvik Edilmesi ve Bu Tasarrufların
Değerlendirilmesine Dair Kanunun 2 ve 3 üncü,
Maddeleri yürürlükten kaldırılmıştır.
GEÇİCİ MADDE 1. – 24/11/1994 tarihli ve
4046 sayılı Özelleştirme Uygulamalarının Düzenlenmesi ve Bazı Kanun ve
Kanun Hükmünde Kararnamelerde Değişiklik Yapılmasına Dair Kanunun 21 inci
maddesinde öngörülen iş kaybı tazminatı ile işsizlik ödeneğini birlikte
almaya hak kazananlara öncelikle iş kaybı tazminatı ödenir. İş kaybı
tazminatı için yapılan başvurular aynı zamanda işsizlik ödeneği talep
başvurusu yerine de geçer.
İş kaybı tazminatını alma süresi
içerisinde Kurumca bir işe yerleştirilemeyen veya kendisi bir iş
bulamayanlara bu Kanunda belirtilen esas ve usuller dahilinde işsizlik
ödeneği verilir. Ancak iş kaybı tazminatı ödenen süreler işsizlik ödeneği
ödenecek toplam süreden mahsup edilir.
GEÇİCİ MADDE 2. – Kadroların
belirlenecek norm kadro sayılarına göre dağıtılmasından sonra mevcut
personel bu kadrolar ile ilişkilendirilir. İhtiyaç fazlası personelin
memuriyet mahalli içerisindeki ya da istekleri halinde memuriyet mahalli
dışındaki boş kadrolara atamaları yapılır.
Bu şekilde atamaları yapılamayan
personel, bulundukları birimde şahsa bağlı olarak eski görevlerini yapmaya
devam ederler ve boş kadro temin edilmedikçe başka birimlere atanamazlar.
Bu durumdaki personelin herhangi bir şekilde görevden ayrılması halinde,
yerlerine başka personel atanamaz. Şahsa bağlı olarak görev yapan
personele en son kadrosu esas alınarak aylık ve özlük haklarının
ödenmesine devam edilir.
Memuriyet mahalli içindeki birimlerde
şahsa bağlı olarak görev yapan personelin durumuna uygun olan bir kadro
boşaldığında bu kadroya öncelikle atanırlar.
GEÇİCİ MADDE 3. – Sosyal Sigortalar
Kurumunda halen sözleşmeli olarak çalışan personelden 1999 yılı sonuna
kadar memurluğa geçmek için yazılı olarak başvuranlar, öğrenim durumlarına
göre yükselebilecekleri tavanı aşmamak kaydı ile 657 sayılı Devlet
Memurları Kanununun Ek Geçici 1, 2 ve 3 üncü maddesi hükümleri, 8/6/1984
tarihli ve 217 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin 2 nci maddesinde sayılan
kuruluşlarda geçen hizmet süreleri de dikkate alınarak derece ve
kademeleri tespit edilmek suretiyle boş memur kadrolarına intibak
ettirilirler.
GEÇİCİ MADDE 4. – Bu Kanunun 24 üncü
maddesinin yürürlüğe gireceği tarihe kadar, bu Kanunun 16 ncı maddesi ile
506 sayılı Kanuna eklenen Ek 38 inci maddesine göre Sosyal Sigortalar
Kurumundan gelir ve aylık almakta olanlara yapılan ödemeler ile 29 uncu
maddesi ile değiştirilen 1479 sayılı Kanunun 36 ncı maddesinin son
fıkrasına göre Bağ-Kur tarafından ödenen aylıklarda dönem sonuna kadar
yapılan artış oranının, aynı dönemin başında memur aylıklarında yapılan
ortalama artış oranının altında kalması halinde, söz konusu ödemeleri
aradaki fark kadar artırmaya Bakanlar Kurulu yetkilidir.
GEÇİCİ MADDE 5. – 15/5/1959 tarihli ve
7269 sayılı Umumi Hayata Müessir Afetler Dolayısıyle Alınacak Tedbirlerle
Yapılacak Yardımlara Dair Kanun uyarınca, 17/8/1999 tarihinde meydana
gelen deprem nedeniyle Bakanlar Kurulu tarafından afet bölgesi ilan edilen
yerlerde malül kalan sigortalı veya iştirakçiler ile ölen sigortalı veya
iştirakçilerin hak sahiplerine en az 360 gün prim veya 12 aylık prim veya
kesenek ödenmiş ve her ne ad altında olursa olsun Sosyal Güvenlik
Kurumlarından aylık veya gelir almamak şartıyla; 506, 2925, 5434, 1479 ve
2926 sayılı Kanunlarda öngörülen prim veya kesenek ödeme süresi
aranmaksızın ilgili kurumca kendi mevzuatlarına göre aylık bağlanır. Bu
şekilde bağlanan aylıklarla ilgili söz konusu kanunlarda öngörülen prim
veya keseneklerin eksik olan kısmı Hazinece kurumlara ödenir. Bu konudaki
usul ve esaslar Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanlığı, Maliye Bakanlığı ve
Hazine Müsteşarlığı’nın bağlı olduğu Devlet Bakanlığınca müştereken tespit
edilir.
Yürürlük
MADDE 63. –
Bu Kanunun ;
a) 8 inci, 32 nci, 37 nci, 41 inci,
maddeleri ve 56 ncı maddesinin (A) fıkrasının (2) numaralı bendi ile (B)
fıkrasının (3) numaralı bendi, Kanunun yayımını takip eden aybaşında,
b) 3 üncü, 4 üncü, 5 inci, 7 nci, 9
uncu, 10 uncu, 11 inci, 12 nci, 13 üncü, 15 inci, 16 ncı maddesi ile 506
sayılı Kanuna eklenen Ek 38 inci, 17 nci maddesi ile 506 sayılı Kanuna
eklenen Geçici 82 nci, 19 uncu, 20 nci, 21 inci, 25 inci, 27 nci, 29 uncu,
30 uncu, 31 inci, 33 üncü, 36 ncı, 39 uncu maddesi ile 1479 sayılı Kanuna
eklenen Geçici 11 inci, 42 nci, 56 ncı maddesinin (A) fıkrasının (1) ve
(5) numaralı bentleri ile (C) fıkrasının (7) numaralı bendi, 62 nci
maddesinin (1) inci ve (2) nci fıkraları, Kanunun yayımını takip eden
yılbaşında,
c) 46 ncı, 47 nci, 48 inci, 49 uncu, 50
nci, 51 inci, 52 nci, 53 üncü, 54 üncü, 55 inci ve 57 nci maddeleri ile 62
nci maddesinin (3) üncü fıkrası ve Geçici 1 inci maddesi 1/6/2000
tarihinde,
d) 24 üncü maddesi, Türkiye Cumhuriyeti
Emekli Sandığı iştirakçileri ile ilgili personel kanunlarında gerekli
değişikliklerin yapılmasını takip eden yıl başında,
e) Diğer hükümleri Kanunun yayımı
tarihinde,
Yürürlüğe girer.
Yürütme
MADDE 64. –
Bu Kanun hükümlerini Bakanlar Kurulu yürütür.
(Yasanın ekinde, 18 bin 800 kadroluk
ihdas listeleri yayımlanmıştır.)
İŞTEN AYRILMA NEDENLERİNİN İNCELENMESİ